Akşam oldu. Bir gün daha bitti. Akşam demek tefekkür demek. Gün içinde yaptıklarımızı, yapamadıklarımızı muhasebe etmek demek. Saatin akrebi yelkovanı kovalarken, hayat ağacının yaprakları birer birer düşerken aldığımız nefeslerin sayılı olduğunu hatırlattık mı kendimize?
Karanlık... Dinginlik verir ruha. Gündüz telâşesinin yorgunluğunu atmanın en güzel yoludur. Her şey üzerine bir tefekkür, her hâle bin şükür, gözyaşlarıyla tövbe vaktidir. İnsanın kendiyle, en çok da Rabbiyle baş başa kalacağı vakittir. Zira dünya buna müsaade etmemektedir.