"...hayaletlerin işi bu değil mi zaten? Ulumak, inlemek, bir şekilde dikkat çekmek. Hayalet olmanın olayı bu değil mi? Hâlâ burada olduklarını göstermek için her şeyi yapar bunlar. Her şeyi yaparlar unutmanı engellemek için."
Sayfa 190 - İthaki Yayınları & 6. Baskı & On Beş·Kitabı okudu
Eğer burada hayalet diye bir şey varsa, bunlar tuzlu bataklıklanın ve sığ körfezin evcil hayaletleridir, bense insan hayaletler -cehennemi görmüş ve gördüklerinin ne anlama geldiğini bilen ileri düzeyde varlıkların hayaletlerini- istiyorum."
Hayalleri vardı.
Hep ertelemişti hayallerini, yarınlara saklamıştı ve o yarınlar bir türlü gelmek bilmiyordu. Hayat akıp gidiyor, o da hayallerine bakıp duruyordu. Tıpkı diğer milyonlarca insan gibi…
Bazıları da sırf eleştirilme korkusundan dolayı, hayallerini kendi elleriyle çöpe atıyorlardı.
Sonrasında özgüvenini yitirmiş bireyler.