i̇
İstem…
1 üyeTakip
İnsan istekleri uçsuz bucaksız çemberler içinde olduğu kadar küçücük halkalar içinde de dopdolu olarak karşılanabilir.
“"Kendi başına"lıkta "nedensel bağlar", "zorunluluk", "psikolojik özgürsüzlük" diye bir şey yoktur; orada "nedeni sonuç" izlemez, hüküm süren bir "yasa" bulunmaz. Nedenleri, art ardalığı, birbiri içinliği, göreliliği, zorunluluğu, sayıyı, yasayı, özgürlüğü, nedeni, amacı uydurmuş olanlar bizlerizdir; bu işaretler dünyasını "kendinde" dünya olarak şeylerin içinde varmış gibi gösterip, onların arasına karıştırdığımızda bir kez daha, her zaman yaptığımız gibi yapmış, yani mitoloji yapmış oluyoruz. "Özgür olmayan istem" mitolojidir: gerçek yaşamda yalnızca güçlü ve zayıf istem vardır.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Nasıl ki hissetmeyi, hem de çok çeşitli hissetmeyi istemin bileşenlerinden biri olarak kabul etmek gerekiyorsa; ikincisi, düşünmeyi de öyle kabul etmeli: her istem ediminde komut veren bir düşünce vardır; - bu düşüncenin "isteme"den ayrılabileceğine inanmamak gerekir, daha sonra geriye bir isteme kalabilirmiş gibi! Üçüncüsü, istem yalnızca bir hissetme ve düşünme bütünü değil, her şeyden önce bir duygudur da: üstelik kumanda etme duygusudur. "İstem özgürlüğü" denilen şey, aslında itaat etmesi gerekene yönelik bir üstünlük duygusudur: "ben özgürüm", "o'nun itaat etmesi gerekiyor" - Bu bilinç yatar her istemde, aynı şekilde o dikkat yoğunlaşması, yalnızca bir şeye odaklanan o doğru bakış, o mutlak değer biçme: "şimdi bu gerekiyor, başka hiçbir şey değil", itaat edileceğine dair o içsel kesinlik ve emredenin durumuna dâhil olan başka ne varsa. İsteyen bir insan-, kendi içindeki, itaat eden ya da itaat ettiğine inandığı bir şeye emreder. İstemin - halkın yalnızca tek sözcükle ifade ettiği bu çok yönlü şeyin - en tuhaf yanına dikkat kesilelim şimdi: verili durumda aynı zamanda emreden ve itaat eden olduğumuzdan ve itaat eden olarak, isteme ediminin hemen ardından başlayan zorlama, dayatma, bastırma, karşı koyma, harekete geçme duygularını bildiğimizden; diğer yandan sentetik "Ben" kavramı sayesinde kendimizi bu ikiliğin dışındaymışız gibi aldatma alışkanlığına sahip olduğumuz için, bir dizi yanlış çıkarımlar ve dolayısıyla bizzat istemin yanlış değerlendirilmeleri de isteme bağlanmıştır - öyle ki, isteyen kişi iyi niyetle inanır eyleme geçmek için istemenin yeterli olduğuna.”
“Böylece, istem, o kurtarıcı, acı çektiren birine döner: ve acı çekebilen her şeyden geriye dönemeyişinin intikamını alır.”
