İki üç haftadır kapıda beslediğim hamile bi kedi vardı, gözümün içine bakıyordu usturuplu bir şekilde beni sev dercesine ama tabi ben dokunmaya cesaret edemiyordum. İki gün önce nasıl oldu anlamadım sevdim hayvanı ama tüyleri falan bir garipti bugün veterinere sordurdum meğer uyuzmuş neyseki ellerimi fazla iyice yıkıyorum yoksa hayatımın ilk kedi sevme deneyiminde uyuz olacaktım. Şimdi gel de aş bu dokunmama mikrop vs mevzusunu.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yani ağır bastığından.
Nazım Hikmet Ran