l
Livaneli
7 üyeTakip
Anlatım ve konu üzerineLivaneli
Livaneli'nin 2001'de yayınlanan bu kitabı tamamlaması 29 yıl sürmüş. 1970lerde yazmaya başladığı bu kurgu, o yıllarda yaşadığı Stockholm'de geçiyor. Politik bir mülteci olan Sami'nin, aslında politikayla hiç ilgisi olmayan yaşantısının, politikadan nasıl etkilendiğinin hikayesini okuyorsunuz. Cesur bir konu işlenmesine rağmen bence kitabı özel kılan şey konusu değil, anlatımı.
Livaneli çoklu anlatıcı tekniğine ustalık isteyen bir yorum getirmiş. Üçüncü kişi anlatımıyla başlayan kitabın bir sonraki bölümüne geldiğimizde olayları baş kahramanımız Sami anlatmaya başlıyor. Üstelik Sami, kendisini anlatan bu üçüncü kişiyi eleştirerek yapıyor bunu. Yani yazar, yazarını eleştiren bir anlatım ekliyor hikayeye. Sonrasında sırasıyla bir yazardan, bir Sami'den okumaya devam ediyoruz olayları. Burada dikkat ettiğim bir detay da şu oldu: Livaneli, neleri yazara, neleri Sami'ye anlattıracağını özenle seçmiş. Çünkü üçüncü kişi anlatımında baş kahramana ve olaylara uzak kalan, nötr bir anlatım görüyoruz; Sami anlatırken araya duygular ve öznellik karışıyor haliyle. Ve biz de aynı olaylara öznel ve nesnel bakış açıları ediniyoruz okurken. Bu da hikayenin üç boyutlu olmasını sağlıyor.
Kitabın isminde de yer edinen kedi motifi, Sami'nin zamanla kendini özleştirdiği karakteri sunuyor aslında. Detaylara dikkat ederek okuduğumuzda Sami'nin ve çevresindeki mültecilerin psikolojisi yalın ve derin bir şekilde sunulmuş bize.
En ilginci, bu iki anlatım bize iki farklı son sunuyor. Yazarın kurgusal sonu, ve Sami'nin anlattığı "gerçek son". Teknik açıdan kurgu içinde kurgu denir mi bilemiyorum fakat bu hissi verdiği kesin.
Farklı yargılar, değişen olgular, ödenen bedeller, intikam ve bağışlamak arasındaki gelgitler, ait olma hissi ve iletişim üzerine düşündüren, bunları sorgulayan akıcı bir
Livaneli okumakLivaneli
Bazen hayatınızda içine düştüğünüz buhranları ayıklayan kitaplar vardır. Diliyle, kurgusuyla size hitap eder ve yaşadığınız her şeyi bir kenara bırakıp sadece onun sokaklarında yürürsünüz. Bu kitap benim için tam olarak böyleydi. Kesinlikle tavsiye ediyorum
Reklam
Livaneli okumalardan bunaldığımda sığındığım bir liman.Anlatımı oldukça akıcı her kitabının konusu özgün ama bu kitap çok yarım kalmış hissettirdi.Duyguyu geçiremedi,havada kaldı.Serenad kitabındaki gibi uzun uzadıya anlatmıyor olayları belki de bu kısa anlatıma başvurmasından kaynaklanıyor havada kalışı.Yezidi kavmiyle ilgili sonrasında çok araştırma yaptım.Bilmediğim bir konuya sürükledi ve bilincimi arttırdı.Serenad kitabını okurken yine böyle bir düşünceye itilmiştim okuyanlar hatırlar.Profesörün yaşadığı trajediyi tamamen anlattığı bölümde geçen olayda da üzerine araştırılacak konuluşacak düşünülecek bir olay vardı.Livaneli bunu yapmayı seviyor.Ben de onu okumayı seviyorum
Ne spoileri direk özetLivaneli
Livaneli'den bir şaheser daha...
Kitap oldukça güzel, gerek üslubuyla olsun gerek içeriğiyle ilgili olsun gayet güzel bir eser okuyabilecek herkese tavsiye ederim.
Kitapta Maya, 1965 doğumlu bir çocuk anası dul bir kadındır. Yıllardır İstanbul Üniversitesi’nde Halkla İlişkiler bölümünde çalışır ve görevi yabancı konukları en iyi şekilde ağırlamaktır. Bir gün ondan Maximilian Wagner ismindeki Alman isimli fakat Amerikalı olan Profesör Doktor’u karşılaması istenir.
Maya, profesörü karşılamaya havaalanına giderken bu yaşta bir adamın neden geldiğini merak eder. Maya, elinde profesörün isminin yazılı olduğu kağıt ile beklerken, beklediğinin aksine yaşını göstermeyen gayet yakışıklı bir beyefendi kendisini beklediği kişi olarak tanıtır.
Profesör 1939-42 yılları arasında İstanbul’da yaşamıştır ve o zaman da kaldığı Pera Palas Hotel’inde kalmak ister. Maya, Profesörü kalacağı hotele yerleştirir.
Bir sonraki gün Profesör’ü almak için hotele gittiğinde Profesör’ün ayrıldığını öğrenir fakat Maya’nın dikkatini hotelin önündeki beyaz araç çeker. Aynı araç dün de oradadır ve Maya aracın kendisini takip ettiğine dair şüphelenir fakat fikir saçma geldiği için Üniversite’ye geri döner. Üniversiteye geldiğinde Rektör onunla görüşmek ister. Bu talebe çok şaşıran Maya’yı bir süpriz daha bekler. Takip ettiğini düşündüğü kişiler Rektör ile birliktedir ve Maya’dan Profesör’ün her hareketini takip etmesini isterler.
Maya tekrar hotele döndüğünde Profesör Wagner ile karşılaşır. Profesör ondan yarın sabah 5’te onu almasını ister. Maya profesörü sabah aldığında profesör Şileye gitmek istediğini söyler. Maya bu soğukta orada ne yapacaklarını pek anlamaz ama yine de profesörü istediği yere götürür. Gittiklerinde profesör sahile iner ve kemanını çıkartarak serenad yapmaya başlar. Böyle
Beni alıp öyle uzaklara götürdü ki bu kitap... Nereli olduğunun bir önemi yok, her insan ait olmak istiyormuş.
Aslında kitabı alırken yine Livaneli'nin bir romanı diye almıştım. Okumaya başladıktan sonra kendi hayatından Elia ile kesişen bir kesit olduğunu fark ettim. İlk okumaya başladığımda yarım bırakmıştım ama kitaba tekrar başlayıp bitirdiğimde neden yarım bıraktım ki diye kendime çok kızdım. Çünkü çok şey öğrendim bu kitaptan. Hatta okurken ara ara telefonu elime alıp araştırdım bazı şeyleri ve ne çok bilmediğim şey varmış dedim kendi kendime. Bu kitaptan sonra Livaneli'ye olan hayranlığım daha da arttı resmen. Tavsiye ederim, iyi kültürlenmeceler :)
~SERENAD~Livaneli
Seranadı bitireli 7 dakika kadar oldu.
Tarih ve aşkın harmanlandığı güzel bir roman.
Aşktan ziyada tarihin daha ağır bastığını ve aşkı çok fazla hissedemediğimi söylemek isterim.
Aşka daha fazla yer verilmeli ve okuyucuya daha güzel,güzelden ziyade daha güçlü bir şekilde hissetirilmeliydi.
Tarihle ilgili bir sürü şey öğrendim ve bilinçlendim.Çok iyi geldi tarihi bilgileri öğrenmek.Profesörü çok sevdim,çok iyi,sadık ve başarılı bir insan.
Aşkına sahip çıkışı,yaşayışı ve yaptıkları çok hoşuma gitti.
Ama profesör ne kadar iyi biriyse Kitabın anlatıcısı Maya Duran da o kadar itici biriydi.
Kitabı kötüleştiren bir faktördü kesinlikle Maya.
Böyle güzel bir kurguya,böyle bir anlatıcı kişi hic yakışmadı.Maya değilde daha farklı ve kitaba yakışır biri olsaydı anlatıcımız kitap daha da lezzetlenirdi.
Mayayı sevmeyişimden,aşkın daha güçlü işlenebilecekken öyle olmamasından ve bazı diğer şeylerdende dolayı kitabı çok çok sevmedim.
Benim için güzel bir romandı ama okuduğum en iyi kitaptı,hic unutamayacağım diyemiyorum.
Ama öğrendiğım tarihi gerçeklerin,profesör Maximilian Wagnerin, Serenad notasının bende ayrı bir yeri olacak.Kitaba dair bu güzel şeyleri hatırlayacağım.
Reklam