m
Münzevilik
0 üyeTakip
Münzevilik...Münzevilik
...aslında kibirliliğin çok yüksek bir derecesidir.
Her münzevilik ahlakında,
insan kendisinin bir parçasına tanrı olarak tapar ve geri kalan parçasını da şeytanlaştırma gereği duyar.
Virata kendini savunmaya, soru sormaya davrandığında kadın sözünü kesti: “Bak şuraya, şu bomboş dokuma tezgahına. Kocam Paratika otururdu burada her gün ve beyaz keten dokurdu, tüm ülkede ondan daha iyi bir dokumacı yoktu. Uzaklardan insanlar gelir, iş getirirlerdi ona ve o iş sayesinde yaşamımızı sürdürürdük biz. Aydınlık geçerdi günlerimiz, çünkü Paratika şefkatli, yardımsever biriydi ve hiç dinlenmeden çalışırdı. Ahlaksızlarla işi olmaz, kötü alışkanlıklar edinmezdi. Üç erkek evlat verdi kocam kucağıma ve biz onların da babaları gibi şefkatli, merhametli, adil erkekler olmalarını istedik. Ve bir gün -ah Tanrım, gelmez olaydı o yabancı buraya bir avcıdan, Tanrı'nın hizmetine girmek için evini, yerini yurdunu terk eden, ormanda elleriyle kendine bir kulübe yapan bir adamın yaşadığını öğrendi. İşte o günden sonra Paratika düşünmeye, kurmaya başladı, akşamları yalnızca düşünüyor, hemen hiç konuşmuyordu. Ve bir gece uyandığımda yatağımdaki yerinin boş olduğunu, Tanrı'nın hizmetine girmek için ormana, Hakk'a İnananların Ormanı dedikleri, senin de kaldığın ormana gittiğini fark ettim. Fakat kocam Tanrı'yı düşünürken bizi unuttu, bizim onun sayesinde yaşayabildigimizi unuttu. Yoksulluk çöktü evimize, çocuklarım ekmek bulamadı, birbiri ardına kaybettim onları ve bugün sonuncusu da öldü, senin yüzünden. Çünkü sen baştan çıkardın onu. Sen Tanrı'nın gerçek varlığına daha yakın olabilesin diye kara toprağın altına girdi benim evlatlarım. Bu günahın kefaretini nasıl ödeyebileceksin ey kibirli adam! Sen tüm acılardan uzakta, kuşlarına ekmek kırıntıları atıp yaşamına devam ederken, benim evlatlarım senin yüzünden son nefeslerini vermeden önce küçücük bedenleri acı içinde kıvrandı. Günü geldiğinde ölülerin ve canlıların yargıcı karşısına çıktığında ve ben senden şikâyetçi olduğumda
