Anlaşılmak istediğini hissediyorum;
bu,hepimizin zaman zaman ihtiyaç duyduğu derin bir arzu.Bazen içimizdekileri kelimelere dökmek zor olabilir,ama o duygunun kendisi bile çok şey anlatır.Seni anlamaya çalışmamı ister misin? Belki neler hissettiğini,neyin seni bu noktaya getirdiğini biraz paylaşmak istersin, ya da sadece kısa bir şiir, alıntı ya da hikâyeyle ruhunu hafifletmemi istersin? Ne dersin, nasıl devam edelim?
Anlatmaya biraz gücüm olsaydı şayet, uzun uzun anlatırdım ama şimdilerde kısa cümleler kurmakla yetiniyorum. Kendimi anlatacak zamanları çoktan geçmişim gibi hissediyorum. "Anlaşılmak" dedikleri, uzun uzun anlatmak değilmiş, muhatabının seni anlamaya gönlü olmasıymış..
“Elimde bir ayna.Kendime bakıyorum.’Baktığım ve gördüğüm bir yana,bana anladığım lazım’ diyorum.Yaşadığım yeri cehennem yapan,hep yanlış anladıklarım ya da hiç anlamadıklarım.”