s
Sefiller
2 üyeTakip
"
Ciddi söylüyorum sevgili dostum, üslup açısından baktığınızda bu kitap dünyanın en iyi yapıtıdır...
Yazar bu bakımdan övgüyü hak etmiştir. Çünkü yaşamının geri kalan bölümünü kürek mahkûmu olarak geçirmesini gerektiren saçmasapan işleri isteyerek yapmamıştır.
"
Vıctor HugoSefiller
Ve bitti.
Her güzel şeyin bir sonu olur elbette.
1724 değilde 17bin sayfa olsaydı keşke diyebileceğim bir hikayeydi.
''Bu kitap, başkahramanı sonsuzluk olan bir dramdır.
İnsan, yan karakterdir.'' demiş yazarımız. Hakkı var.
Ustalıkla kurulmuş bir yapı; Olay örüntüsü, kurgusu ile şapka çıkarılacak bir şaheser. Okuduğum en iyi roman listesinde baş sırayı aldı.
Mühendislikle kurduğu yapı; Önce Paris şehrinde tura çıkarıyor. Devrim sonrası Paris'in nabzını hissediyorsunuz. Sonra hikayeyi kısık ateşte okuyuca sunuyor. Piştikçe ağzı sulandıran kokulara, çok katmanlı bir hikayeye tanık oluyorsunuz. Sokak sokak Paris'i geziyor. Tarihi bir sahneye tanıklık ediyorsunuz.
Yazar hikayede heyecan ve gerilimi çok iyi tırmandırıyor.
Hikayeyi hem okuyor, hem yaşıyor gibi hissettiriyor. Yazarın alametifarikası bu sanırım.
Victor Hugo 1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
Gönülden dua, saygı ve minnetlerimi sunarım.
Victor Hugo 1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
Gönülden dua, saygı ve minnetlerimi sunarım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sefiller İnceleme + Özet (Spoiler Uyarısı)Sefiller
Gerçek sefillik nedir?
İnsanın maddi imkanlarının olmayışı mı?
Yoksa erdeminin olmayışı mı?
2 cilt olması ve yaklaşık 1700 sayfa olması göz korkutsa da bana göre hep kalın kitaplar okunması daha zevkli ve daha öğretici gelmiştir. Öyle ki bir kez daha yanılmadığımı anladım.
İlk 50 sayfasında, kurgusal anlamda, karakterleri oturtmak konusunda zorlansam da sonrası gayet güzel oturdu. Kitabın bölümlerden oluşması farklı hikayelerden bahsediyor gibi gelse de konuların birbirine bağlanışı gayet ustalıkla gerçekleşmiş.
Hikayenin ana karakteri Jean Valjean olsa da olayların gelişimi ve değişimi konusunda asıl karakter Mösyö Bienveu. Çünkü, kitap boyunca okuduğumuz anlatılan çoğu karakterin yaşamına dolaylı yoldan da olsa ışık tutan bir karakter. Rahip olan Mösyö Bienveu bir din adamında olması gereken erdemi başarıyla yansıtan bir karakter.
Gelelim ana karakterimiz Jean Valjean'a. Karakterimiz ekmek çalması sebebiyle kürek cezasına çarptırılan sonrasında kaçma girişimleri dolayısıyla kürek cezası uzatılan ve tüm bunların sonunda cezayı bitirip normal hayatına dönmeye çalışan biri. İnsanların ceza almış birine bakış açısını görüyoruz. Rahip iyi davransa da evden hırsızlık yaparak kaçıyor, yakalanıyor bu kısımda rahip ona tekrar iyi davranıyor aldıklarını kendi verdiğini söylüyor. Bunu üzerine iyi ve erdemli biri olacağına dair sözü üzerine rahip gitmesine izin veriyor. Buna benzer bir olay daha yaşaması aklını başına getiriyor ve ana karakterimizdeki değişimi görüyoruz.
Jean Valjean hayatın dokunuşundan sonra daha zenginleşir. İyi ve erdemli bir insan olur. Belediye başkanlığı gibi yüksek bir mevkiye gelir. Ama orada işler karışır vicdanı ve özgürlük arasında kalır ve vicdanı seçer, kürek mahkumluğuna geri döner fakat bu olaydan önce Fantine ile
Spoiler içerir dikkatSefiller
Her insan sefildir ve hiç şüphesiz içinde bu duyguyla gezer lakin bu sefillikten kurtulmak ta bizim elimizdedir bir kürek mahkumu bu denli sarsıcı bir değişimden geçebiliyorsa kalbi taş kesilmiş bir polis bu denli değişebiliyorsa elbet biz de sefilliğimizi bir kenara bırakıp iyilik için yaşayabiliriz
Eski dostum Jean ValjeanSefiller
On sekiz yıl sonra yeniden karşılaştık eski dostum Jean Valjean.
Bir insan sizce gerçekten değişebilir mi? Atasözlerimize göre, hayır. Victor Hugo'ya göre her insan kurtarılabilir. Kötü bir aileye doğmuş olan da, sonradan kötü olan da..
Baş karakterimiz Jean Valjean ve onu iyilikle satın alan Piskopos Myriel ile başlıyor kitap, önce psikopos tanılıyor ve sonra Jean Valjean Diny kentine giriş yapıyor. Girdiği hanlar, misafir olmak istediği evden ve bir köpeğin kulübesinden kovulan talihsiz Jean Valjean bir öneriyle son şansını kiliseden yana kullanır. Psikopos Myriel, kız kardeşi ve yardımcısıyla yemek yerken dahil olur sofralarına. Psikopos az önce azılı bir kürek mahkumu diye duyduğu bu adamdan ne sofradaki ekmeğini ne de iyi niyetini hiç esirgememiştir. Psikopos kitapta çok fazla bölüme sahip değil ama Jean Valjean'ı iyiliğe sürükleyen, onun içindeki insani cevheri çıkaran odur...
Jean Valjean kilisede uyuduğu gece duramaz ve tam o kötülüğüne yakışacak şekilde bir hırsızlık yapar ve gümüş çatal ve kaşıkları çalıp kaçar. Sabaha jandarmalarla döndüğünde daha önce hiç görmediği bir iyilikle karşılaşıp psikopos tarafından kurtarılır. Yaptığı hırsızlığa karşılık iyilik görmüştür üstelik psikopos ona gümüş şamdanları da verir ve şu sözleri söyler:
"Jean Valjean, kardeşim, artık siz kötülüğün değil iyiliğin tarafındasınız. Sizin ruhunuzu satın alıyorum bu gümüşlerle. Sizi karanlıktan, günahlardan arındırdım ve Tanrı'ya emanet ettim." İşte bu sözlerle Jean Valjean'in hayatı bambaşka bir yöne çevrilir. Yaptığı günahlardan pişman ve Tanrı yoluna, iyiliğe, insanlığa adanacak bir hayat.
Karakterin yaşadıkları o kadar yoğun anlatılmış ki çiftçi Jean, kürek mahkumu Jean, kaçak mahkum Jean, hırsız Jean, işveren ve vali Mösyö Madlen, yardımsever Madlen Baba ve Mösyö Foşlövan.. tüm