Hep susma üzerineydi öğütlemeler, susmayı bir erdem bellettiler insanlara... Anaya sus, babaya sus, dedeye, nineye, amcaya, dayıya, öğretmene, memura, jandarmaya, polise, elhasıl yekdiğerine sus ve küçüldükçe küçül, ezildikçe ezil! Herkes senden büyük, herkes senden güçlü, herkes senden haklı! Belki de böyle böyle dışarlıklı bir şey haline getirdiler "ben" denen varlığı!
Sus
Sus
Arkadaşın o Sus
Sus
Sus
Kalbi kırılır boşver
Sus
Sus
Annen o senin
Baban o senin
Akrabadır o sus, böyle akrabanın aq sus
Seviyorsun onu sus
Morali bozulur, canı sıkılır
Sus
Sus
Tamam bunu da içine at
Sus...🥀