derinlikten feragat edilmiş bir mesele
Öncelikle üstün körü kitabın içeriğinden bahsetmek istiyorum.Evet güzel bir konusu var,başkahramanımız adaletin geçirdiği ağır bir hastalıktan sonra kendisiyle yüzleşmeye daha doğrusu tanışmaya başlaması,bu yolda geçtiği her durakta yüzleşmesi;daha önce kitabını okuduğum Nermin Yıldırım kaleminin farkıyla gayet güzel aktarılmış.Ölüceğini bilen birinin bunalımlarını,ölmeyeceğini öğrendikten sonraki dönemecin belirsizliğini hissediyorsunuz.Buraya kadar iyiyiz fakat;
Yazarın ana karakteri ile kurgunun çatıştığını düşünüyorum.Başlarda psikolojik bir derinlik veren Adalet,sonlara doğru masalsı bir aşkın içerisinde resmen harcanıyor.Sanırım en son çıplak kral öyküsünü okurken bu kadar sığ bir kurguya tanık olmuştum.Kitabı okurken yuttum ve en çok Adalete üzüldüm, çünkü kolay sindirilecek bir karakter değildi.Kitaba çok sonradan anlamlı bir karakter olarak girmiş Sadri bile,ölümden dönmüş,bir iç çatısmanın ortasında ve psikolojik sorunları olan kahramandan daha baskın.Öyle ki Adalet en sonunda dayanamayıp battı balık yan gider hesabıyla bizimle bulutların arasından konuşuyor.İnsanın kuzum,benim körgörü kızım sen en son ilk günahının analizini yapıyordun ne ara öteki dünyadan konuşur oldun bizimle diyesi geliyor.Hızlı tüketilen bir kitaba Adalet gibi bir karakter hiç gitmemiş.Beğenmedim, beğenmediğim için inceleme yaptığım ilk kitap oldu fakat çerezlik kitap seviyorum diyenlere hitap edebilir.Başta ağır bir kurgu izlenimi verse sonlara doğru yoğunluğu epey azalıyor,o yüzden boş vakitte iyi gider.
Okuduğum ilk Nermin Yıldırım kitabıydı ve kesinlikle son olmayacak.. Kitabı bitirdiğimde yüreğimin hafiflemesini beklerken kafamda onlarca soruyla kaldım.. hayat ile ilgili, kendim ile ilgili, bu dünyadaki yerim ve hikayem ile ilgili.
Adalet.. kendisinin kanser olduğunu ve belli tedavilerden sonra kanseri yendiği için mutluluktan ziyade çocukluğunda Mahsun ve masum olan arkadaşının oyuncak ayısını elinden aldığı için onu ilk günahı olarak saymasıyla birlikte, hikayesinin peşine düşen kadın. Hikayesinin sonunda Mahsun ile masum bir vedalaşma ve yürek ferahlığı için yola koyulan kadın. Bu yolculukta Adalet; sevgiyi, sevilebildiğini, dünyada onunda bir yerinin olduğunu farkederek hayata karışıyor ve nazik elleriyle birilerine dokunuyor ve sonunda da kendine sarıldığını hissediyor. İçine gömdüklerine artık sessiz kalmıyor, kafasını kuma gömmüyor ya da körgörü olmaktan vazgeçiyor..
Velhasıl kelam yazar bize korkmadan insanların hayatına dokunabilmeyi öğütlüyor.. şu kar tanesinin erimesi kadar zamanı olan ömrümüze.
Reklam
Nasıl başlasam acaba, bilemedim. Çünkü Jane Eyre’i çoğu yazılan incelemeler gibi sadece bir kadının başkaldırısı olarak ele almak, bence esere biraz haksızlık etmek olur. Evet, hiç şüphesiz Jane Eyre kadınların bir başkaldırı manifestosudur. Bu zaten dağın görünen ve açık olan kısmı. Fakat ben bir de dağın görünmeyen, daha farklı kısımlarından bahsetmek isterim.
Öncelikle bu eserin dört kısımdan oluşan bir haritası olduğunu söylemek isterim. İlk kısım, Jane Eyre’nin 10 yaşındaki küçük bir kız olarak kendisine yapılan haksızlıklara ve kötülüklere karşı ilk başkaldırı denemesinin yaşandığı kısımdır.
İkinci kısım ise bu başkaldırı ile Jane Eyre’nin bir yatılı okulda gelişim göstermesi, kültürlenmesi, bilgilenmesi ve manevi olarak güçlenmesinin yaşandığı kısımdır.
Üçüncü kısım ise Jane Eyre’nin bir malikanede mürebbiye olarak aşk yaşayacağı kısımdır.
Bu kısımda biraz duralım; Jane Eyre’nin aşk kısmına odaklanmak istiyorum. Şimdi çoğu okur bu kitabı okuduğunda, mürebbiye Jane Eyre ile efendisi Edward Fairfax Rochester’ın aşkını imkânsıza yakın, sadece romanlarda yaşanacak bir aşk olarak görecektir. Fakat günümüzde bilimin nasıl geliştiğinin az çok herkes farkındadır.
Şimdi konunun bilim ile ne alakası var diyen kişiler olacak. Ancak bilimin geldiği nokta itibarıyla Jane Eyre ile Edward Fairfax Rochester’ın aşkını bilimsel olarak açıklayabileceğimi düşünüyorum. Bu biraz kulağa deli saçması gelebilir, hatta belki şu an öyle bile olabilir. Ancak Jane Eyre ile Edward Fairfax Rochester aşkının kuantum dolanıklığına benzerliğini görünce belki siz de biraz şaşırabilirsiniz.
Şimdi yazacaklarıma inceleme denir mi bilmem ama ben sadece bir karşılaştırma yapacağım, sonra tekrar kitabın içeriğine biraz göz atacağız. Neyse, şimdi Jane Eyre’nin aşkını kuantum dolanıklığı ile
Bilincin İhtişamlı GizemiAraştırma-İnceleme
Puan vermedi·469 syf.··
Beğendi
·2022 36. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 11 Ağustos 2022 01:50
Descartes’ın şüphe metodunu kullanarak oluşturduğu felsefesinin temelinde refleksif bilinç yer alır. Sırayla her şeyin doğruluğunu ve kesinliğini sınayan Descartes, son raddede açık seçikliğinden ve kesinliğinden emin olduğu bir şey bulur nihayet: düşünen ben. Ünlü “cogito ergo sum” (düşünüyorum, o halde varım) onun felsefesinin temel dayanağıdır.
Yaşamımızın her anında bize doğrudan verili olan tek şey bilinçtir. Bilinçli zihin deneyimler, duyumsar, hisseder; içsel psikolojik bir gerçekliğe ve zihinsel bir yaşama sahiptir. Özellikle 21. yüzyılla birlikte oldukça popülerlik kazanan bilinç biliminin temel görevi işte bu öznel psikolojik gerçekliğimizi açıklamaktır. “Zihinsel yaşamımızın fiziksel dünyadaki yeri nedir?” “Etrafımızdaki diğer zihinleri nasıl bilebiliriz?” “Şayet bilinç beyindeyse, beyin ve bilinç nasıl olur da birbirleriyle nedensel olarak etkileşime geçer?” vb. sorular bilinç biliminin cevabını aradığı temel sorulardan bazılarıdır. Günümüzde özellikle nörobilim deneylerinden öğrendiğimiz ve öğreneceğimiz pek çok şey var. Örneğin bilincin dışa dönük tepkilerden ayrı olduğunu ve rüya görenin rüya gördüğünü fark etmesini sağlamanın mümkün olduğunu nörobilim bulguları bize gösterdi. Ancak insanlık olarak daha yolun başındayız ve yaşamımızdaki en önemli şey olan bilinci belki de bir gün gerçekten anlayacağız.
İncelemeye geçmeden önce belirtmemde fayda var: “Bilinç: Öznelliğin Bilinci” kitabı bilinç bilimine giriş için kaleme alındığından, yazar Revonsuo kapsamlı bir özet sunmaya ve bir şeyleri dışarıda bırakmamaya özen göstermiş. Bu nedenle, sayfa sayısından bağımsız söylüyorum, kitapta bilinç bilimine dair pek çok farklı bakış açısı, problem, felsefi-psikolojik-tarihsel-kavramlar temeller ve arka plan var. İncelemeyi olabildiğince kısa ve basit tutmayı
'Aşık Değildim Fakat ; Olabilme İhtimaline Çiçeklenmiştim.'Roman
Fatura yazsa okurum dediğim yazarın, yine kalemi ayraç yerine kullandığım bir kitabı daha.. Sevgili Nermin Yıldırım "Dokunmadan" diye seçmiş kitabının adını ama insana çok dokunuyor. Her altını çizdiğim cümle dokundu içimde en derine.. Sonunu tahmin edemedim elbet.. Mutlu son olmayacaktı biliyorum ama böyle de tahmin etmemiştim. Yüreğim burkuldu.
Peki aklında en çok ne kaldı derseniz?...
Sadi Seber'in Adalet'e yazdığı mektup derim. İnce ince işlenmiş bir nakış gibi.
Umarım bundan sonraki hayatlarımızda bizde "körgörü" olmaz, sustuklarımızı içimize konuşmaz, güzel bir şekilde dokunuruz hiç tanımadığımız hayatlara.. Sen hep yaz biz hep okuyalım..
“Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum.” Nermin Yıldırım /Dokunmadan
Körgörüden kurtulduğumuz, dokunarak yaşadığımız yılları olmalı insanın. Kalemine sağlık @nnerminyildirim Geç tanışmış olsak da çok etkileyici bir kitap. ●○○○○○○○○○○
.....Aynı yüzemeyen gemideyiz. Kendimizi sahibi sandığımız her şeyin sadece hiç'iyiz....... ●○○○○○○○○○○○○○○○○○○○○●
......Sadi Seber'in bulmaca sorusu...
Hatırladım. Cevap 'körgörü' olacak. Kör değil onlar, sadece gördüğünün farkında olmayanlar. Hepimiz aynı dertten mustaribiz Hülya! Salgın bir hastalık sanki. Görüyoruz ama görmediğimize inandırmaya çalışıyoruz kendimizi. Susmanın günahından böyle kurtulabilirmişiz gibi. Gözünüzde maraz yok. Maraz akılda, kalpte. Korkunç bir mikrop dolaşıyor içimizde. " Nermin Yıldırım/ Dokunmadan #nerminyildirim #dokunmadan #hepkitapujyi
Reklam
Reklam