"İYİLİKLE KÖTÜLÜK BİR OLMAZ"Edebiyat
"Yardım etmez üzere uzandığımız her el, kendi elimizdir."
Nurullah Genç’in kaleminden dökülen "Yollar Dönüşe Gider", sadece bir roman değil; bir ruhun, bir neslin ve bir vatanın en zorlu imtihanlardan geçerek kendini yeniden bulma hikâyesidir. Kendi okuma serüvenimden yola çıkarak, bu eserin bendeki yankılarını ve kalbime dokunan o derin izleri sizlerle paylaşmak istiyorum.
"İyilikle Kötülük Bir Olmaz": Gönül Fethetmenin Kimyası:
Kitabın derinliklerine indiğinizde, "İyilikle kötülük bir olmaz" düsturunun karakterlerin ruhuna nasıl işlediğini görüyorsunuz. Başkahramanımız Bekir, henüz on sekizinde bir civan olmasına rağmen, birinin burnu kanasa yardıma koşan, darda kalana yüreği burkulan bir merhamet abidesidir. Kitapta da vurgulandığı gibi, kötülüğü en güzel şekilde önlemek, düşmanı candan bir dosta dönüştürebilir. Bekir’in hikâyesi, bize uzattığımız her elin aslında kendi elimiz olduğunu ve iyiliğin, en karanlık savaş meydanlarında bile bir kandil gibi parlayabileceğini hatırlatıyor.
"Zorlukla Beraber Gelen Kolaylık": İnşirahın Gölgesinde Bir Direniş
Erzurum’un mütevazı ama huzurlu köyü Pinaduz’da başlayan bu destan, Rus işgali ve esaretin soğuk nefesiyle bir kâbusa dönüşür. Ancak bu eserin ruhu, tam da o meşhur ayetin tesellisiyle yoğrulmuştur: "Elbette zorlukla beraber şüphesiz bir kolaylık vardır". Bekir, Rusların esaretinde açlığı, işkenceyi ve ölümü iliklerine kadar hissederken, imanı onun en büyük sığınağı olur. Bu kitap, en ağır travmaların içinde bile Allah’a sığınmanın, o "zorluğun içindeki gizli kapıyı" nasıl araladığını muazzam bir duygu seliyle anlatıyor.
Bir "Dönüş" Destanı: Hasretin ve İmanın Zaferi
Nurullah Genç’in dedesinin gerçek yaşam öyküsünden esinlenerek yazdığı bu eser, imkânsız bir aşkın ve bitmek bilmeyen bir "dönüş" umudunun
Puan vermedi
AUSCHWITZ KÜTÜPHANECİSİ
ANTONIO G. ITURBE
Auschwitz'de zaman akmıyor, adeta sürükleniyordu. Dünyanın geri kalanından kesinlikle yavaş geçiyordu zaman. Auschwitz'de geçirilen birkaç gün çömezi kıdemliye dönüştürürdü. Bir genci ihtiyara çevirir, dinç birini de elden ayaktan düşürürdü.
Auschwitz; Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı döneminde kurulmuş en büyük toplama, zorunlu çalışma, sistematik katliam ve imha kampı.
Dita Kraus; 14 yaşında Nazi'ler tarafından esir alınan bir tutsak.
Auschwitz'de çocuklar ve ailelerin bir arada kalmasına izin verilen 31.blok.
Esirler üzerinde acımasız deneyler yapan, gazetelerin bahsettiği şekliyle "kana susamış bir cani": Dr. Joseph Mengele.
Alman asıllı bir Yahudi olan, blok sorumlusu Fredy Hirsch ve diğerleri.
14 yaşındaki Dita, ailesi ile getirildiği Auschwitz esir kampında rutin hale gelen dehşet ve korku ortamına uyum sağlamaya çalışırken çok önemli; önemli olduğu kadarda tehlikeli bir görev üstlenir. Esirlerin gizlice kurduğu okulun "kütüphanecisi" olur. Elbisesinin içine diktirdiği gizli ceplere sakladığı 8 kitabın sorumlusudur. Kampta pek çok şey gibi kitaplarda yasaklıdır.
Küçük yaşından beklenmeyen bir cesaretle kitapları ihtiyacı olan öğretmenlere taşır. Tek silahları o 8 kitaptır. Şiddete, kötülüğe, korkuya boyun eğmemenin; cesaretin ve umudun simgesidir Dita ve koruduğu kitaplar.
Bu ölüm kampında yaşanan akıl almaz vahşeti, insanlık dışı olayları okumak gerçekten zordu. Fakat gerçek bir yaşam öyküsü oluşu, o korkunç ortamda filizlenen aşklar, umudun hep var olması kitabı okunur kılan en önemli unsurlar sanırım.
Kitap boyunca bahsi geçen eserleri yazmazsam olmaz.
Büyülü Dağ / Thomas Mann
Dünyadan Aya / Jules Verne
H.G.Wells kitapları
Şahika / A. J. Cronin
Anne Frank'ın Hatıra Defteri.
Bu değerli eserler
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tıp öğrencisi Amy, bir gece boyunca yüksek güvenlikli psikiyatri servisi olan D Koğuşu’nda nöbet tutmak zorundadır. Ancak bu sıradan görünen nöbet kısa sürede bir kâbusa dönüşür.Kapılar kilitlidir.Dışarı çıkmak mümkün değildir.Üstelik hastalar ve personel gizemli şekilde ortadan kaybolmaya başlar.Amy bir yandan koğuştaki korkunç olayları anlamaya çalışırken, diğer yandan yıllardır kaçtığı geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır.
Freida McFadden son yılların en popüler psikolojik gerilim yazarlarından biridir. Beyin hasarı alanında çalışan bir doktor olması, tıbbi ve psikolojik gerilim atmosferini oldukça inandırıcı kurmasına yardımcı oluyor. D Koğuşu (Ward D), yazarın en çok konuşulan “kapalı mekân gerilimlerinden” biridir. 
D Koğuşu 
Freida McFadden
D Koğuşu Freida McFadden
Boşa Geçen Yüzyıllar
Bu yazarın daha önce iki kitabını(İnsanlar- Gece Yarısı Kütüphanesi) daha okumuştum. Hep farklı sıra dışı konuları oluyor. En sevdiğim şimdilik İnsalar kitabı. Bu da ilginç bir kurgu düşündürücü çok yanı var yine de boşa geçen zaman fazla hızlı ve zamandan zamana geçişler biraz nasıl desem yersiz geldi bana. Tam bir olayın ortasında öyle bir zaman atlaması yapıyor ve anıyı öyle uzun anlatıyor ki geri geldiğinde hop neredeydi bu ne yapıyordu oluyorsun. Ahmet Ümit in Kukla kitabında da böyleydi sorguda adam anıya giriyor ve o kadar uzun oluyor ki sorguya geri dönüp ne diyorsunuz dendiğinde hönk ne neredeydi be bu diyor insan. 2 ayda zor okumuştum . İçim şişmişti boşa geçen zaman ve uzun anılara dalmalardan. Yorucu ve sıkıcı oluyor bu kısım benim için en azından. Bu kitapta kitabın bu geçişleri hariç konusu ilgi çekici tabiki The Man from Earth filmindeki konuyla benzer. O filmin özellikle ilkini kesinlikle tavsiye ederim bu arada. Bu kitaptaki karakter Tom un uzun hayat serüveninde yaşadıkları düşündükleri falan ilgi çekici olsa da bir insan yarım milyon yılı nasıl bu kadar depresif başkalarını geçtim kendine bile hayrı olmadan geçirebilir hayretlik verici bir durum bence Garip yani aklı başında bir tane işe yarar uzun ömürlü biri olaydı bari ama yokneredeyse çoğu ömrünün ilk 50 yıl sonrasını depresyon içinde savrularak geçirmiş ya da garip fantazilerle ve alkol uyuşturucu falan şaka gibi. Omai denen adam bir şeyler denemiş gerisi insanlığa sıfır katkı kendilerine de. Paranoya ile geçmiş yüzyıllar düşünün gerçekten korkunç okuduğuma memnunum lakin tekrar okumak isteyeceğim bir kurgu değil. Karakterler de benim için akılda kalıcı hiç değil. Bunun yerine okuduğum diğer iki kitabını tavsiye ederim. (insanlar - Gece Yarısı Kütüphanesi)
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
John Connolly kaleminden 
Karanlığın Fısıltıları kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 468 sayfalık bir kitap
•Her şey bir annenin yaşayabileceği en korkunç felaketle başlıyor. Colleen Clark, sıradan bir akşam küçük oğlu Henry’yi yatağına yatırıyor. Sabah uyandığında ise çocuk resmen buhar olmuş. İşin korkunç kısmı; polis Colleen’in arabasında kanlı bir battaniye bulunca tüm kasaba, medya ve hatta öz kocası bile kadına katil gözüyle bakmaya başlıyor.
•Polis davayı hemen kapatıp faturayı Colleen’e kesmek isterken devreye kasabanın en dişli, en karanlık işleri çözen özel dedektifi Charlie Parker giriyor. Parker olayın arkasındaki gizemli Mara Teller ismini kovalarken, hikayeye Sabine Drew’un girmesiyle işin rengi tamamen değişiyor.
•Sabine yapayalnız, kasabalının akıl sağlığını yitirmiş dediği bir kadın. Ama kimsenin bilmediği bir sırrı var: O, soyundan gelen bir lanetle yaşayan bir medyum. Ahizeyi her kaldırdığında hatlara sızan ölülerin fısıltılarını duyuyor. Ve aniden zihninde kaçırılan Henry’nin çığlıklarını duymaya başlıyor; çocuk hayatta ama mutlak bir dehşet içinde.
•Sabine, Parker’ı bulmak için yola çıktığında arabasının yan koltuğunda kana bulanmış küçük bir kız çocuğunun hayaleti beliriyor ve fısıldıyor: Eğer o dedektif sana inanmazsa adımı söyle: Jennifer Parker. İşte bu isim, dedektif Charlie Parker’ın geçmişindeki en kanayan yarası.
•Bir tarafta günah keçisi ilan edilen çaresiz bir anne, diğer tarafta polisin sakladığı gizemi çözen bir dedektif ve tam ortalarında ölülerin fısıltısıyla yönünü bulan yalnız bir medyum. Doğaüstü gotik ögelerle, dibine kadar gerçekçi bir suç dosyasının iç içe geçtiği muazzam bir kurgu.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
John Connolly kaleminden Karanlığın Fısıltıları kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 468 sayfalık bir kitap
•Her şey bir annenin yaşayabileceği en korkunç felaketle başlıyor. Colleen Clark, sıradan bir akşam küçük oğlu Henry’yi yatağına yatırıyor. Sabah uyandığında ise çocuk resmen buhar olmuş. İşin korkunç kısmı; polis Colleen’in arabasında kanlı bir battaniye bulunca tüm kasaba, medya ve hatta öz kocası bile kadına katil gözüyle bakmaya başlıyor.
•Polis davayı hemen kapatıp faturayı Colleen’e kesmek isterken devreye kasabanın en dişli, en karanlık işleri çözen özel dedektifi Charlie Parker giriyor. Parker olayın arkasındaki gizemli Mara Teller ismini kovalarken, hikayeye Sabine Drew’un girmesiyle işin rengi tamamen değişiyor.
•Sabine yapayalnız, kasabalının akıl sağlığını yitirmiş dediği bir kadın. Ama kimsenin bilmediği bir sırrı var: O, soyundan gelen bir lanetle yaşayan bir medyum. Ahizeyi her kaldırdığında hatlara sızan ölülerin fısıltılarını duyuyor. Ve aniden zihninde kaçırılan Henry’nin çığlıklarını duymaya başlıyor; çocuk hayatta ama mutlak bir dehşet içinde.
•Sabine, Parker’ı bulmak için yola çıktığında arabasının yan koltuğunda kana bulanmış küçük bir kız çocuğunun hayaleti beliriyor ve fısıldıyor: Eğer o dedektif sana inanmazsa adımı söyle: Jennifer Parker. İşte bu isim, dedektif Charlie Parker’ın geçmişindeki en kanayan yarası.
•Bir tarafta günah keçisi ilan edilen çaresiz bir anne, diğer tarafta polisin sakladığı gizemi çözen bir dedektif ve tam ortalarında ölülerin fısıltısıyla yönünü bulan yalnız bir medyum. Doğaüstü gotik ögelerle, dibine kadar gerçekçi bir suç dosyasının iç içe geçtiği muazzam bir kurgu.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Drina... Ebedî köprü, ölümlü insanlar...
Edebiyatın sadece kelimelerden ibaret olmadığını, aynı zamanda taşın, suyun ve zamanın da bir hafızası olduğunu bize en çarpıcı şekilde anlatan bir başyapıt: İvo Andriç'in Nobel ödüllü eseri *Drina Köprüsü*.
Bu romanı klasik bir olay örgüsü veya tek bir başkahraman arayışıyla okumak, metnin barındırdığı sosyolojik ve psikolojik laboratuvarı ıskalamak demektir. Çünkü bu eserde başkahraman etten kemikten bir insan değil; doğanın o evcilleştirilmemiş, kaotik ve yıkıcı gücü olan Drina Nehri'ne vurulmuş estetik bir pranga, yani köprünün ta kendisidir. Metin boyunca bireysel ömürlerin faniliği ile köprünün temsil ettiği ebediyet arasındaki ontolojik tezada şahit oluyoruz.
Roman, bizleri Osmanlı'nın bölgedeki mutlak hegemonyasından alıp, Avusturya-Macaristan'ın getirdiği rasyonel ama bir o kadar da sömürücü kapitalist moderniteye, Lotika'nın oteline, demiryolunun getirdiği toplumsal yabancılaşmaya ve en nihayetinde I. Dünya Savaşı'nın o korkunç yıkımına götürüyor. Köprünün ortasındaki "Kapiya" (Kapı) sosyal hayatın, ilk aşkların, siyasi tartışmaların kalbi olduğu kadar, iktidarın kanlı bir teşhir sahnesi.
Burada ayrı bir parantez açmak istiyorum: Sabotajcı Radislav
Andriç, iktidar ve şiddet diyalektiğini belki de edebiyat tarihinin en çarpıcı, en kan dondurucu sahnelerinden biriyle önümüze serer: Radislav'ın canlı canlı kazığa oturtulması. Unişte köyünden Radislav, angaryaya ve zulme isyan ederek köprü inşaatını geceleri sabote eden bir köylüdür. Yakalandığında, yozlaşmış bürokrasinin ve otoritenin yüzü olan Abid Ağa tarafından korkunç bir cezaya çarptırılır. Çingene cellat Mercan tarafından ustalıkla kazığa oturtulan Radislav, iskelenin tepesine dikilerek halka korku salacak bir "ibret anıtına" dönüştürülmek istenir.
Ancak iktidarın biyopolitik şiddeti tam da burada