Narsist birey
Puan vermedi·187 syf.··
Beğendi
·2026 30. kitabı
·112 günde okudu
·Okunma: 06 Haziran 2026 03:22
Kitaba ayrı bir değerlendirme yapmak istiyorum zaten ama yalnızlık kısmında narsist birey ayrı bir değerlendirme konusu fikrimce...
"Çocuk, duygusal ihtiyaçlarının doyurulmaması ya da aşırı doyurulması sonucu kendi benliğinin sınırlarını oluşturamazsa, diğer insanları da kendilerine özgü ihtiyaçları olan varlıklar olarak kabul etmeyi öğrenemez. Böyle bir durumda çocuk için diğer insanlar, kendi benliğinin bir uzantısı gibidir. İlişkiler kurabilen bir insan olarak yaşamını sürdürür ancak bu ilişki, maskelenmiş bir yalnızlığın anlatımıdır ve narsisizm sözcüğüyle adlandırılır.
Narsist kişi görünürde diğer insanlarla ilişki halindedir ama bu gerçek bir ilişkiden farklıdır. Başka bir deyişle, bir diğer insanın gerçeklerini anlamaya çalışmayı ve bu doğrultuda davranmayı gerektirir. Oysa narsist bir insan için başka bir tür ilişki kurmayı öğrenememiştir, dolayısıyla seçeneği de yoktur. O, kendi boşluğunu bir diğer insanla gidermeye çalışır ve bunun sevgi olduğuna inanır.
Narsist bir kişi, bir yandan kendisine hayranmışçasına davranır, öte yandan da kendisinden aşağılık duyguları yaşar. Çevresindeki insanlara sürekli kusur bulur ve onları küçümser. Aslında küçümsediği kendi gerçek benliğidir. Karşısındaki insanlara kendilerini değersiz hissettirirken, kendi narsisist eğilimleri olan insanlarla daima birbirlerini bulurlar. Çünkü özerk ve bireyleşmiş bir insan bu tür bir ilişkiyi zaten sürdüremez.
Karşısındakini gerçekten duyamazlar. Söylediklerinin karşı tarafta nasıl bir etki yarattığına aldırmadıklarından ve onların anlattıklarını anlamaya çalışmayarak salt kendi bakış açısından değerlendirdiklerinden, böyle bir insanla gerçek bir diyalog kurulamaz. İlişkileri, iki taraf biçimindedir. Her biri ne dediğini diğerinin anlamış olduğunu farz ederek kendi monoloğunu söyler ve
Puan vermedi·800 syf.··
Beğendi
·2026 63. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 30 Mart 2026 12:32
Fütürist,grotesk,satirik, alegorik…
Yanı sıra didaktik, metaforik, hatta kimi yerde lirik…
Enteresan mı enteresan, “ayrıksı” bir distopya.
Hatta kurduğu bu distopik zeminin ütopyaya dönüşmesini isteyen ama bunu odağını hiç bozmadan, merkeze “olan” ı alıp okuru an’da tutan bol tekrarlı, çokça geri dönüşlü, cümleleri pelesenk haline gelmiş umutlu bir sayıklama.
Kara mizah libası giydirilmiş gerçekler…
Sesi, sessizliğinden, omurgası “kadın”dan güç alan büyülü bir metin.
Afrika edebiyatının en büyük yazarlarından biri olan Ngũgĩ wa Thiong’o coğrafyasının çok renkliliğini ve makus talihini aynı mozaiğe döşeyen mahir bir tesellatum sanatçısı.
Tıpkı kendi yazar kimliğini inşa ettiği gibi.
Okurken sık sık bahsedeceğim yazarların kararlı ama sessiz ayak seslerini duydum.
Toplumsal eleştirileri ve insan doğasını fantastik metaforlarla anlatan Saramago,
Bireyin yabancılaşmasını ve sistemin absürtlüğünü metaforik bir dille işleyen Kafka
Kayıp ve yalnızlık gibi temaları rüyamsı bir atmosferde büyülü gerçekçilik ile harmanlayan Murakami
Labirentler, aynalar ve sonsuzluk metaforları üzerinden felsefi ve edebi derinliği olan anlatılarıyla Borges
Varoluşçuluk ve absürt kavramlarını sembolik hikayelerle anlatan Camus
Dili yalın olsa da iyilik, kötülük, açgözlülük, ahlak ve kader gibi evrensel temaları güçlü bir sembolizm ve alegoriyle işleyen Steinbeck
M.B. der ki : Kitabın içtihatlarını merak edenler arka kapağına göz atabilir. Anlatısı ve işleyişi hakkında gereken tüyoyu verdiğim örnekler üzerinden düşünmek sizin hayal gücünüze kalmış. Asla kolay bir okuma olacağını iddia edemem. Bitirdiğinizde de nihai bir sonuca ulaş(a)mayacaksınız.
Ama yol ve yolculuk güzel. Yolda olmak iyidir, ufuk çizginizi genişletir.
Kargalar Büyücüsü 
Ngugi Wa Thiongo
Kargalar Büyücüsü Ngugi Wa Thiongo
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Görmek ile bakmak arasındaki o korkunç uçurum... Saramago, 'beyaz körlük' metaforuyla aslında medeniyetin ne kadar kırılgan bir kabuk olduğunu yüzümüze çarpıyor. İnsan doğasının en çiğ, en bencil haliyle yüzleştiriyor okuyucuyu. Zaman zaman rahatsız edici olmakla beraber sarsıcı bir okuma deneyimiydi benim için.
Körlük Gözde Değil, İnsandadır...·336 syf.·
9/10
2026 183. kitabı
Sivas’ın Kangal ilçesine ilk kez gidiyordum. Çocukluğumdan beri adını duyduğum, dünyanın en güçlü çoban köpeklerinden biri olarak gösterilen Kangal köpeklerini yerinde görmek istiyordum. Fotoğraflarına defalarca bakmış, haklarında onlarca yazı okumuştum. Fakat bazı şeyler uzaktan öğrenilmiyor. Bazı değerleri anlamak için onların bulunduğu toprağa basmanız gerekiyor.
İlçeye vardığımda ilk dikkatimi çeken şey bozkırın dinginliği oldu. Şehirlerin bitmek bilmeyen gürültüsünden sonra buradaki sessizlik insana yabancı gelmiyor, aksine yıllardır özlediği bir sesi yeniden duyuyormuş hissi veriyordu.
Kangal köpeklerini ilk gördüğüm an ise anlatılan hiçbir cümlenin onları tam karşılamadığını anladım.
Heybetleri yalnızca iri cüsselerinden gelmiyordu. Bakışlarında acele etmeyen bir güven vardı. Kendilerini ispatlamak zorunda olmayan canlıların huzuru... Sürünün etrafında dolaşırken attıkları her adım ölçülüydü. Gereksiz hiçbir hareket yapmıyorlardı. Güçlerini göstermek için saldırmaya ihtiyaç duymayan bir asaleti seyrediyordum.
Uzun süre onları izledim.
Sonra yürümek istedim.
İlçenin dışına doğru uzanan eski demiryoluna çıktım. Rayların üzerinde ağır ağır ilerlerken karşıma yıllardır ayakta duran Deliktaş Tüneli çıktı. Taştan örülmüş kemeriyle bozkırın ortasında sessizce bekliyordu. İçeri girdim.
Her adımda dışarıdaki gün ışığı biraz daha geride kaldı.
Tünelin serinliği yüzüme vuruyordu.
Ayak seslerim taş duvarlardan geri dönüyor, sanki önümde benden birkaç saniye önce yürüyen başka biri varmış gibi yankılanıyordu.
Tam tünelin ortalarına yaklaşmıştım ki uzaktan rayların titrediğini hissettim.
Ardından trenin sesi duyuldu.
Hızla duvara yaslandım.
Lokomotif yaklaştıkça karanlığın içini delen beyaz far büyümeye başladı.
Bir an...
Gözlerimiz açıkken, gerçekten görüyor muyuz?
Körlük kitabını okumayanlar bile, görme yetisinin kaybedildiği beyaz körlük salgınından bahsedildiğini duymuştur.
Görmek kitabında ise yine bir salgın söz konusu ve bu defaki beyaz kağıtlarla ilgili.
Kitap yine aynı, Körlük'ten bildiğimiz zor yazım burda da devam ediyor (arada durup bir dk, şuan konuşan kimdi diye sorguladığım oldu tabii)
Her şey seçim sonuçlarının oldukça şaşırtıcı çıkmasıyla başlıyor. Bu toplu ama sessiz protesto büyük endişeye sebep oluyor ve araştırmalar başlıyor. Başkent kendi kaderine terkedilip sıkı yönetim ilan ediliyor. Devlet erkânı kendine yeni bir başkent bulup olayları uzaktan komuta ediyor.
(Burda hem kitabın diline alışma aşaması hem konuya duyduğum ilgisizlik sebebiyle biraz sıkıldığımı itiraf etmeliyim )
Derken ortaya çıkan bir mektup, hem umutları yeşertiyor hem de tüm dengeleri değiştiriyor.
Gerisi kitapta, spoiler vermemek adına susmam iyi olacak
Şunu belirtmeliyim ki, evvela Körlük kitabını okumak şart!
Kitapta sıradan bir seçimden bahsetmiyor yazar, adeta bir manifesto...
Suçluları soruşturmak ve yakalamakla görevli Komiserin, suçlu diye damgalanan insanların aslında bir kahraman olduğunu farketmesini, sistemin korkularıyla yüzleşmesini görüyoruz.
"Doğarız ve o an sanki ömür boyu sürecek bir pakt imzalamış gibiyizdir, fakat gün gelir, Bunu benim adıma kim imzaladı diye sorarız."
İşte bunu kendine soran ve hakikati gören bir Komiser!
Devletin, ne halleri varsa görsünler, nasılsa kurallar olmadan yakında kaos çıkar diyerek terkettiği halkın, nasıl huzur içinde yaşadığını da görüyoruz.
Yani bu kitapta bir UYANIŞ söz konusu.
José Saramago , bakmakla görmek arasındaki farkı yalnızca karakterlerine değil, okuruna da sorgulatıyor.
Zorlansam da keyif aldığım bir kitap oldu. Okumayanlara tavsiyedir
Puan vermedi·324 syf.·
2026 46. kitabı
Körlük kitabını okumayanlar bile, görme yetisinin kaybedildiği beyaz körlük salgınından bahsedildiğini duymuştur.
Görmek kitabında ise yine bir salgın söz konusu ve bu defaki beyaz kağıtlarla ilgili.
Kitap yine aynı, Körlük'ten bildiğimiz zor yazım burda da devam ediyor (arada durup bir dk, şuan konuşan kimdi diye sorguladığım oldu tabii)
Her şey seçim sonuçlarının oldukça şaşırtıcı çıkmasıyla başlıyor. Bu toplu ama sessiz protesto büyük endişeye sebep oluyor ve araştırmalar başlıyor. Başkent kendi kaderine terkedilip sıkı yönetim ilan ediliyor. Devlet erkânı kendine yeni bir başkent bulup olayları uzaktan komuta ediyor.
(Burda hem kitabın diline alışma aşaması hem konuya duyduğum ilgisizlik sebebiyle biraz sıkıldığımı itiraf etmeliyim )
Derken ortaya çıkan bir mektup, hem umutları yeşertiyor hem de tüm dengeleri değiştiriyor.
Gerisi kitapta, spoiler vermemek adına susmam iyi olacak
Şunu belirtmeliyim ki, evvela Körlük kitabını okumak şart!
Kitapta sıradan bir seçimden bahsetmiyor yazar, adeta bir manifesto...
Suçluları soruşturmak ve yakalamakla görevli Komiserin, suçlu diye damgalanan insanların aslında bir kahraman olduğunu farketmesini, sistemin korkularıyla yüzleşmesini görüyoruz.
"Doğarız ve o an sanki ömür boyu sürecek bir pakt imzalamış gibiyizdir, fakat gün gelir, Bunu benim adıma kim imzaladı diye sorarız."
İşte bunu kendine soran ve hakikati gören bir Komiser!
Devletin, ne halleri varsa görsünler, nasılsa kurallar olmadan yakında kaos çıkar diyerek terkettiği halkın, nasıl huzur içinde yaşadığını da görüyoruz.
Yani bu kitapta bir UYANIŞ söz konusu.
José Saramago , bakmakla görmek arasındaki farkı yalnızca karakterlerine değil, okuruna da sorgulatıyor.
Zorlansam da keyif aldığım bir kitap oldu. Okumayanlara tavsiyedir
Bakmak ve görmenin arasında kalan ince,aynı zamanda derin bir boşluk.Gördüğünü idrak edemeyecek farkındalılığı yitirmiş ahlak çöküntüsü.Güneşin ışıltısına , yağmurun serinliğine , doğan bir çocuğun ruhunun kokusuna , sevmenin ve sevilmemin mütevaziliğine ve daha birçok şeye kör kalmak.Anlatılmak istenen anlaşılandan daha değerli olabilir.Eserde olumlu olduğu kadar olumsuz gördüğüm yerlerde hayli fazla.Her konuyu cinsellikle örneklendirmek ve bu örneklendirmelerin sapıkça oluşu gerekli miydi diye sormadan edemiyorum.Böyle değerli bir konuya değinmenin başka yolları varken , bu vasat örnekler bende olumsuz bir iz bıraktı.