Alperen
@korsanokur
Kitap bir dizi hikayeden oluşuyor. Tacizci, pedofili, oğlancı rahiplerden; aldatanlardan, hayat kadınlarından bahseden bu kitap üzerine düşünülesi anlatıları; komik olma gayesi ile yazılmış ama komik olmayan hikayeleri de barındırıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Harika bir kitap. Mahmut, Semih, Süleyman gibilere çok rastladım. Dertlerini anlayabiliyorum. Uzun uzun uzaktan izlediğimiz insanları iyi ve kötü diye tasnif ederken iki değil iki milyon kere düşünmek gerek. Hepsi bizden, hepsi biziz. Biraz daha söyleyeceklerim var ekleyeceğim üşenmezsem.
4 Temmuz düzenlemesi:
Tuğrul'un Semih ve ekibine uzaktan tiksinerek bakması, direkt kötü diye nitelemesi üzerine düşündüm. Sırtı pek insanlar sınanacağı pek az şey yaşarlar. İyi veya kötü olmak için az şey yaşayan bu insanlar, kötülük diye nitelendirdikleri eylemleri yapmak zorunda olanlara anlayışta sıkıntı yaşayacaklardır.
Bazen öyle durumlar vardır ki, işte öyle şeyler yaptırır insana. Sınanmadığımız hikayelere, anlatılara, dinletilere, seyretilere, eğretilere, uzaktan uzağa, anlamadan, çözümlemeden, yargılamaya girişivermemek lazım.
Kitaptaki, İstanbul'un, dolayısıyla Türkiye'nin sosyolojisi hakkındaki bahislere de kulak vermek gerekirse mahallenin, komşuluğun bittiği apartman yaşamı anlayışı insanlığımızı, ruhumuzu mu öldürdü? Yani kuş satan üç çocuğa "ha demek ki paraya ihtiyaçları var, e delikanlılar haliyle söyleyemiyorlar, dilenmiyorlar etmiyorlar, garipler. Şimdi onları bozmak olmaz, kuş bahane" bakış açısından "bu kuşlar bizi cennete nasıl götürsün, hadi oradan"a gelmemiz ilginç bir değişim.
Yalnızlaştırıldık. Sistematik bir şekilde, belki daha iyi sömürülmek için hepimizi tek tek sürüden ayırdılar. Yalnız koyunu kurt kapar diye düşünmedik. Hepimiz birey olduk. Kişisel geliştik, özsaygı, özsevgi, özx özy satın aldık, biz demedik ben dedik dedik de toplum olma niteliğimiz mi kaynadı araya?
Amacımı kolektivizm çığırtkanlığı olarak anlamazsınız umarım ama günden güne artan birey de birey sözlerine karşı ufak bir garezim var. Tamam yine birey olalım çıkarlarımızı
İlk hikaye olan tarla hikayesinde aç gözlülük mü topa tutulmalı yoksa matematiksizlik mi? Dünyada çalışan en büyük varsayım "insanların istek ve ihtiyaçları sınırsızdır" ise tek sıkıntı mevzubahis kahramanın "gidebileceğim kadar geri dönebilirim nasıl olsa" yanılgısıdır. Söylenene göre on beş yirmi dakika geç kalacağını fark edip yorgun düşmüştür. Kahramanımız zannımca daha iyi bir strateji ile birkaç araziyi es geçip hızlıca kritik merkezi arazileri çevrelemeliydi. Uğruna saatlerce yürüdüğü arazilerin zaten çoğundan da bir yol olmaz imar da mimar da gelmezdi.
Puan vermedi
İlk çıktığında okumuştum. Nihayetinde bir röportaj kitabı. İlber Ortaylı farklı bir dünyanın insanı. Bir yaşam rehberi arayanlar aradığını yüksek ihtimalle bulamayacaktır. Arayışını bulmuş, İlber Ortaylı'yla benzer meraklara, benzer sınıfa dahillere iki üç saatlik keyifli muhabbet.
Arada tanımadığınız insanlara, garip paragraflara rastlayacaksınız. Gelin size doğru yolu göstereyim kafasıyla da yazılmamış bir röportaj kitabı. Yazılmamış kitapta ama ben söyleyeyim, öncesinde gidip para kazanın. Haftasonu iki günü, cebinde de beş kuruşu olan insanlara göre değil yönlendirmeler. He, bana göre de değil.
Benim de söyleyeceklerim varİnsan ve Hayat
Muhabbet etmek istiyorsunuz ama arkadaşlarınız sadece bitcoin, hisse, senet, siyaset mi konuşuyor? Açın bunu okuyun.
Tıpkı içimizden herhangi biri gibi yaşadığı başarısızlıkları, aşkları, arkadaşlıkları olan bir adamın geçmişine gideceğiniz, sohbet tadında samimi bir kitap. Bir tık daha yakınlaşacaksınız Umut Sarıkaya'ya.