Geceleri muhakeme ve muhasebe yeteneğim pik yapıyor.
Duygu ve Düşünce
KÖRÜNOĞLU
En zor olan şey hayat karşısında yenilmek değil, bu yenilgiyle birlikte yaşamak zorunda kalmaktır…
Alıntı
Reklam
Feryadı İsyanım
Mem nelere gark olmadı Zîn’in ateşi için Ferhad dağları delmedi mi Şirin’in aşkı için kusur ise her saniye her yerde seni anmak Mecnun az mı yemin etti Leyla’nın başı için sesi yorgun gözlerinden uykusuzluk seçilir görkeminin zerresinden ağrı dağı küçülür gecelerin kollarında leblerinin bal suyu aydan dökülürcesine kana kana içilir uykularından kopardım hoş geldin mihmanımsın artık geri dönüşü yok, âhımsın eyvâhımsın elâlem ne derse desin, hiç umurumda değil akibetine razıyım, sevabım, günahımsın sana, yine sana yandım Nesimî’de dün gece gözlerinle yüzüleyim, bend olayım hallac’a öyle hüküm buyurmuşlar tanrılar divanı’nda ha ben sana yollanmışım, ha Muhammed Mi’rac’a cümle cihan güzelleri yüzlerine ben örsün gözlerin, balyozu oldu içerimdeki örsün ruhumdaki fırtınalar merih’i usandırdı nuh’a haber eyleyin de, gelsin de tufan görsün yokluğuna dayanamam âhım arşı boyladı gölgeni Nil’de görmüşler, piramidler söyledi hele bir bak şu sevdaya, kimler yanmış ben gibi dediği gibi Yunus’un, gör beni aşk neyledi
Aşk
"KÖROĞLU " öldükten sonra, aynı ismin namı ile şöhret olmak için babasının gözlerini oyduran zorba sahıslara insanlar "körünoğlu" dediler, "KÖROĞLU" demedi..
Bir âdemoğlu; nam salmaya niyetlenmiş de bir hışımla babasının gözlerini oymuş, babasının gözlerini oyunca öyle sanmış ki adı 'Köroğlu'na çıkacak ama "Körünoğlu"na çıkmış. Bazı hasletler çevresel değil, kalıtsal meseledir, ne yapsan o sıfatı edinemezsin.
İnsan ve Toplum
Feryad-ı İsyan - Kayıp Destan - Emekçi
Gel de dal tomura dursun, daha uzansın elim Eşi, dostu, yârenleri gel de çağırsın dilim Bir “he” desen, ben sırat’ı tez geçerim kırat’la Körünoğlu vekilimdir, kiziroğlu kefilim
Şiir