eğer uzun süredir edebiyatın içindeysen koş vuonga sarıl, sancılı bir süreç olacak ama ne demiş ekşideki bir eleman: ellerindeki yaraları sevenden zarar gelmez, el ve kalplerinizdeki yaralarınızı sevin. Bu adam size nurtopu gibi bir yara bırakmak için vietnam-amerika köprüsünden bildiriyor.
hem kitabı, hem sizde uyandıracaklarını seviniz kisaca, öptüm
Meksika’nın Guererro bölgesindeki bir köyde yaşayan bir grup kadın ve kız çocuklarının hayatta kalma mücadelesine tanık olduğumuz bir roman. Bir grup kadın diyorum çünkü erkeklerin neredeyse hepsi çalışmak veya yaşadıkları köyden kaçmak için ABD sınırından kaçak bir şekilde geçerek ailelerini terk etmiş, zamanla da onları unutmuşlar.
Sadece kocaları değil devlet de bu köyü tamamen unutmuş ve görmezden gelmiş. Sağlık hizmeti neredeyse yok, eğitim her sene yeni bir öğretmenin gelip bir senelik görev süresini tamamladıktan sonra koş koşa geri dönmesiyle sonuçlanıyor, halkın tehlikeli bir durumda polisi aramak akıllarına bile gelmiyor çünkü onları korumayacaklarını biliyorlar zaten telefonlar da sadece ormanın içinde küçük bir açıklıkta çekiyor.
Kendilerini ve kız çocuklarını korumak yine kadınlara kalmış. Uyuşturucu kartelleri kızları kaçırdığı için anneler çareyi kızlarını çirkinleştirmekte bulmuş. Öyle ki çirkin görünsünler diye dişerini siyaha boyuyorlar, saçlarını ve kıyafetlerini pasaklı ve bakımsız gösteriyorlar. Ani bir baskında da çocukların içine saklanabilecekleri çukurları var. Çünkü herkes kaçırılan kızların kayıplara karıştığını ve onların asla geri dönmediklerini biliyor. Kaçırlan kızlara ne olduğunuysa tahmin etmesi zor değil.
Nedir bu kadınların çektiği? okurken hep bunu düşündüm. Keşke distopik bir durum olsaydı bu anlatılanlar ama maalesef oldukça gerçek. Roman kurgu bir eser olmasına rağmen gerçek, karakterler değil belki ama yaşananlar öyle. Dünyanın birçok yerinde hala bu gibi acı olaylar yaşanıyor maalesef, kadınların verdiği savaşlar hiç bitmiyor. Yaşadıkları, acıları görmezden geliniyor ama böyle yapıldığı sürece de bu yaşananlar bir son bulmuyor. Umarım bir gün hiçbir kadının göz yaşı dökmediği, kendini tehlikede hissetmediği, korkmadığı ve
Reklam
#KitapYorum
#MAYISKİTAPYORUM2026
#içimeKargaUçuştu
#okuyanteraziileokuyoruz
#okuyanterazi
@TuğbaAyşeÖzgür
Book•lover ❥
@Banliyö
Son bir haftadır annem çığlıklar atarak uyandırıyordu. Koş koş karga gelmiş, bahçeye kurduğum masadaki bütün domatesleri, zeytinleri yemiş. Yeter artık! Kaç kere nöbete yattım ama uyuyakaldım. Annem nöbet tuttu olmadı. Kapan koyduk işe yaramadı, sapan koyduk olmadı.
Karga her sabah yiyeceğini yiyip gidiyordu.
Tuttukları nöbetler işe yarayacak mı?
Sonunda kargayı yakalayabilecekler mi?
Kargayı yakalamaya çalışırken neler yaşayacaklar?
21 kısa öyküden oluşan, birbirinden farklı hikayeler,düşündüren ve sorgulatan olaylardan oluşan "İçime Karga Uçuştu" kitabı yazarımızın okuduğum üçüncü kitabı. Ben keyifle okudum öykü okumayı severlere tavsiye ediyorum. Yazarımızın kalemi daim yolu açık olsun inşAllah
Book•lover ❥
@Banliyö
Son bir haftadır annem çığlıklar atarak uyandırıyordu. Koş koş karga gelmiş, bahçeye kurduğum masadaki bütün domatesleri, zeytinleri yemiş. Yeter artık! Kaç kere nöbete yattım ama uyuyakaldım. Annem nöbet tuttu olmadı. Kapan koyduk işe yaramadı, sapan koyduk olmadı.
Karga her sabah yiyeceğini yiyip gidiyordu.
Tuttukları nöbetler işe yarayacak mı?
Sonunda kargayı yakalayabilecekler mi?
Kargayı yakalamaya çalışırken neler yaşayacaklar?
21 kısa öyküden oluşan, birbirinden farklı hikayeler,düşündüren ve sorgulatan olaylardan oluşan "İçime Karga Uçuştu" kitabı yazarımızın okuduğum üçüncü kitabı. Ben keyifle okudum öykü okumayı severlere tavsiye ediyorum. Yazarımızın kalemi daim yolu açık olsun inşAllah
İBADET NEDİR!Din
yeryüzünde bütün dinler her zaman iyliği güzelliği tavsiye ederler ama insanoğlu bunları yolundan saptırıp kendi emellerine kullanmaktan çekinmemiştir en açık örnek olarak protestan ahlakını verebiliriz çünkü
kapitalizm burdan cıktığı söylenir.
burdan yola çıkarak islam ahlakını ele almakta yarar var.Ahmet Altan’ın dediği gibi
islam ahlakı diye birşey var mı? varsa bunan islam ülkelirinde bir karşılığı var mı.
peki bu ahlak hırsızlığa karşı mı?
bu ahlak yalana karşı mı?
bu ahlak cinayete karşı mı?
bu ahlak iftiraya karşı mı?
%99 müslüman olan türkiye’de bir karşılığı nedir, var mıdır. hırsızlığa karşı mı çıkıyorlar, cinayetlere karşı mı çıkıyorlar, çoçukların gençlerin ölmesine karşı mı çıkıyorlar yoksa tüm bunlar kendi çıkarları için kabul mü ediyorlara
din nedir? dini nasıl tarif ediyoruz, bu dünya bir imtihan dünyası dünya’da çok fazla bir haksızlık ve adaletsizlik zulüm var. Allah’ın olduğu bir yerde bu kadar haksızlığın ve zulmün tek cevabı ilerde başka bir hayatta düzelecegini ve başka bir hayata gecerken burası bir imtihan dünyası olduğunu söylenir, peki nedir, ne ile imtihan olunur insanlar,kendileri ile imtihan olunur. neden kendileriyle imtihan ediliyorlar, çünkü Allah onları birbirlerinin zıttı olan duygularla yaratmış ve onlara demiş ki içindeki iyliğe sahip çıkacak ve içindeki kötülüğü yeneceksiniz imtihan budur.
hatırlayın peygamber hz Muhammed s.a.v tebük savaşın dönüşünde ‘küçük cihattan büyük cihada döndük büyük cihad nefisle mücadelidir. Demiştir peki bu cihadın bu mücadelenin neresindeyiz
bir dindarın mücadelesi, savaş alanı,kendi zihni ve kendi bedenidir. ve savaşı kaybetmiş bir dindar şeklen ne kadar ibadet ederse etsin iyi bir dindar olma şansı yoktur dikkat edin, dinde pek şekli övüyorlar namaz cok önemli, oruç çok önemli, cuma çok önemli, burda
Gözlerinden Bellidir Cevriyem, Sen de Kara Sevda Var
İstanbul sokaklarında doğmuş bir kadın Cevriye. Bir hayat kadını,bir sokak kızı. Yaşamayı seven bu genç kızın hikayesini okuyoruz Suat Derviş’in kaleminden.
Kitabın sayfalarını çevirdikçe İstanbul’un o renkli,nostaljik sokalarında geziyor sokak kültürünü izliyoruz. Fosforlu Cevriye , Barba , Sümbül Dudu, Zombi Recep, Kös Ayten ve daha nicesi. Her biri bir bambaşka bir İstanbul hikayesi. Benim deyimimle gerçek İstanbul’u yaşayanlar bunlar.
Cevriye, daha adını bile bilmediği ona ilk kez bir sokak kız değildi bir insan,bir hanımefendi gibi davran kanun kaçağı “o” adama aşık oluyor. Kitap boyunca adamın adımı öğrenemiyoruz. Onunla ilgili bilgilerimiz sınırlı. Büyük ihtimalle siyasi olaylardan idam hükmü verilmiş, Kerim adlı bir akrabası olan kanun kaçağı. Cevriye’nin onun aşkı uğruna çok sevdiği hayatından vazgeçebileceği biri.
Cevriye’ nin hikayesini okumak çok güzeldi. Suat Derviş’in kalemeni çok beğendim. Kesinlikle yazardan daha fazla eser okumak isterim. Kendi hayatı da bir roman yazarın zaten. İstanbul Büyük Şehir Belediyesi ‘nin Fosforlu Cevriye müzikaline gitmek isterim bir gün.
Sanırım söyleyeceklerim bu kadar.
Nasipten Öteye Köy Yok.
Aslında kitabın mottosu kapağında yazılıdır. "Ne kadar koşarsan koş yetiştiğin sadece nasibindir". Tasuvvufun külliyatı eser bakımından çok geniştir. Peki bu kitaba vakit ayrılmalı bence öncelikler arasında olmamalı. Ama yazarın kendi hayatındaki değişim ve dönüşümü ayetler ve Risale-i Nur dan örneklerle açıklaması kitabı sürükleyici kılmış.
Reklam
Reklam