İbrahim: Şarkın mı seni ağlatıyor?
Hürrem: Hayır, müzik diye yeniledi. O bizden önce vardı, bizden sonra da olacak. Ben sadece bugün onun kendini göstermesini sağlayan bir vasıtyaım. Bunun için ağlıyorum.
Bir kadın sana benzeyemez ama şu kıza bak, o sana benziyor. Ailesinden koparılmış bir köele o. Ama, kaderinin ona mutlu bir gelecek hazırladığı ve yükseleceği anlaşılıyor, tıpkı senin gibi.
Tatar satıcılar konuşma aksanı Rusçayı çağrıştırdığından mı, saçlarının kızıllığından dolayı mı, bilinmez, bu kıza Roksalan diyorlardı, Hafsa Hatun ona Hürrem, yani Neşeli adını verdi.