Bugün senin zaferin yerine benim zaferim kutlansaydı ve kalabalık senin başarılarını değil de benikileri alkışlasaydı bu kadar memnuniyet duyamazdım. Yüreğimin senin için seçtiği yere sen kendi kendini yükselttin. Bundan böyle hayalim gerçekleşecek: Birlikte hüküm süreceğiz. Artık yalnız değilim, İbrahim. Bu, şu ölümlü dünyada insanın umut edebileceği lütufların en büyüğüdür... Ancak Allah'a kavuşmak böyle yüce bir lütuf olabilir, ama alnıma bu yazılmamış... Artık yalnız dewğilim, İbrahim. Aramızda, kabaran bir deniz gibi yaman ama ahenkli bir dalgalanma olacak: Mutlak dosluğpun ahengi.
- Ben Sadrazamım, senin iradeni uygulayabilirim. Bu haberi ona kendim bildirmeyi tercih ederim.
Süleyman yeniden gülümsedi:
- Ah İbrahim, gölgede sıkıntıdan patlayacaktın, seni aydınlığa çıkarmakta ne kadar haklıyım!
- O zaman dedi İbrahim çabucak, eğer beni azletmeye razı değilsen, onu uzaklaştırmak gerek.
Süleyman gülümsedi.
- İşte, sonunda istediğin noktaya geldin! Sahte bir alçakgönüllü olacağına soğukkanlı bir katil olmanı tercih ederim.