Tanrının en üst katta oturduğunu
Bir soytarı söylemiştir kralın kulağına
Yoksa kral asla heves etmezdi
Aleni göz dikmezdi tanrının oturduğu koltuğa,
Soytarı bu, bildiğin ayak kiri sarayın
Oturduğu yer minderi bile
Senelerdir değişmedi
Bir kez olsun kralın
Dizini geçmedi boyu
Bir kez olsun kral ona
Çok haklısın demedi
Soytarı bu, koymuş bir kere kafasına
Kralı tanrı olduğuna inandırırsa
Kendi de belki melekten sayılacak
İlk defa çağ atlatacak
Soytarılık makamına.
Kralca kral
Bilmez mi soytarının soytarıca konuştuğunu
Bilir de egosunu susturamaz
Aklına düşen karpuz kabuğunu
Çıkaramaz aklından
Ve gün gelir, bağırır içindeki kuyuya
Der ki benim neyim eksik ondan
Kulca kulum pulca pulum var
Tanrıdan kral oluyor da
Neden tanrı olmasın kraldan?