O masmavi, yeşil,bazen de siyah denizi insanı tatlı bir huzura boğan güneşin batışını ve doğuşunu,parasız yaşanan,insan için gerekli bir şeyden yoksun kalmadığım o hayatı teptim, küçümsedim.Hem de neye karşılık? Bana eğilmek gereğini duymadığım toplumlara.Bende işe yarar ne kaldığını anlamak çabasını bile göstermeyen insanlara.Beni iten,her türlü umudun ötesine sürüp atan bir dünyaya.Ne yolla olursa olsun beni yok etmekten başka şey düşünmeyen topluluklara karşı.