kübra
@kubra_ph
Bu gecenin ardından Canfeda Konağı'yla birlikte unutulmanın dipsiz uçurumuna yuvarlanıp yok olacağız. Unutulmak herkes için sanıldığı kadar korkunç değildir; yazgısı hüzünlü kelimelerle dolu biri, söz hakkı olsaydı muhakkak unutulmayı seçerdi. Her anlatıldığında yarası yeniden kanayan insanın acısını, ancak unutulmak dindirir. Unutulmak ve bir daha hiç hatırlanmamak.
eksilmiş yemek takımları bir evin kabuk bağlamış yaraları, üstü tozlanmış hatıralarıdır. Salondaki ahşap gümüşlüğün alt dolabında duran, Pakize Anneannemizden kalma, bir eşine daha rastlanamayacak kadar ender bulunan, kıymetli, zarif porselen yemek takımlarına bakarken bunu düşündüm.
Virginia Woolf bu eserinde feminizmi savunarak 20 yy’da zamanında kadınlara şunu söylemiştir; para kazanın, kendinize ait bir odanız olsun erkekler ne der diye düşünmeden yazın. Eserde birçok sanatçının fikirlerine değinilmiştir. Mesela Napolyon ve Mussolini kadınların zayıflığını ve bu nedenle büyüteç görevi görerek erkekler için gerekli olduklarını savunmuşlardır. Bir başka kısımda Profesör Trevelyan’ın ingiltere tarihi eserinde kadınlar maddesinde şiddet ve evlilik öğeleri üzerinde çok olumsuz şeyler yazıyor. 16 yy’da kadınların yazma yeteneğiyle içindeki çatışmadan söz ederek ruh durumuyla ilgili kitap şöyle diyor; Shekespeare Kral Lear ve Antony ile Kleopatra’yı yazdığı sırada ruh durumu neydi? Hiç kuşkusuz varolan ruh durumları içinde en elverişli olanıydı. Hiçbir kadın ailesi soylu ya da zengin olmadıkça kendine ait bir odasının olması düşünülemezdi. Kitapla ilgili yazılacak çok şey var ama çok tüyo verip büyüsünü bozmak istemiyorum sadece bu kitap herkesin kitaplığında olmalı diye düşünüyorum. Yaşadığımız çağda duyduğumuz hislere tercüman olmuş. Sesini duyurmaya çalışan tüm kadınlara sevgilerle.. 
Virginia Woolf 
Kendine Ait Bir Oda
Virginia Woolf Kendine Ait Bir Oda
Ve bir cinsiyetten olanların güvenliğini ve refahını, öbür cinsiyetten olanlarınsa güvensizliğini ve yoksulluğunu, geleneğin ve gelenek yoksulluğunun bir yazarın aklı üzerindeki etkisini düşündüm ve sonunda günün buruşmuş derisini tartışmaları, izlenimleri,öfkesi ve kahkahaları ile birlikte bir çukurun içine sıyırıp atma zamanının geldiğini düşündüm.