Kübra Apaydın
@kubraapaydn
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir gün uyandım ve onun eksikliğini hissettiğimin farkına vardım. Bu en sefil duygudur. Elini uzatır,bir bardağa,bir kitaba dokunursun. Her şey yerli yerindedir,eşyalar kişiler alışık olduğun zaman planı; Fünyayla ilişkin değilmemiştir . Fakat işte bir şey eksiktir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Okumak üzerine benim de yazarla özdeşim kurduğum satırlar.
Eskiden Okumak benim için bir deneyimdi;her çeşit iyilik, mutluluk verecek ya da belki huzursuz edici,düşündürücü sonuçları olacak,tehlikeli bir birliktelik.
Dünyada birinin başka hiç kimseye değil sadece sana ihtiyacı olduğunu bilmeden yaşayamazsın.
Ben hür ve onurlu biri olarak seni böyle, sıradan bir köylü,bir tavuk yetiştirici olarak aldım, kabul ettim.Sen olduğun gibisin,ben olduğum gibi. Birbirini seven iki insanın bir olup aynı şeyi düşünmesi benim kafamın alacağı iş değil.Birbiri için yaşamakmış ! İkisi bir olmuşmuş! Egoistliğin saçma sapan icatları! Karakterler ne diye birbirlerinde eriyecekmiş ? Herkes tanrı onu nasıl yarattıysa öyle olsun ; ikisi birbirinden farklı oldu mu birbirlerini daha bile çok severler. Bağlama beni, kısıtlama, alma elimden… Söylememe lüzum var mı ? Bu kocaman kafkar boğazımı yakıyor ama yine de söyleyeceğim işte… Şahsiyetmizacımı alma elimden.
Tek tesellim,ölümden sonra hiçlik ümidiydi. Orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor,beni hasta ediyordu.Ben kendi yaşadığım dünyaya bile alışamamıştım.Bir başka dünya neyime yarardı benim? Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz,dilenci, bilgiç, kabadayı,vicdansız, açgözlü içindi onlar için kurulmuştu bu dünya.
