Ne zaman dünyanın yükü üstüme çökse, ne zaman bir dünyalının yanlış bir fiili veya sözü ile kalbimde bir yara izi belirse, peygamberlerin, sahabilerin, âlimlerin, velîlerin; bu dünyada hakikatli hoş bir sadâ bırakmış güzel insanların hatırasına sığınır ruhum. Yaralı kalbim bu dünyadan onların da geçmiş olduğu, bu hayatı onların da yaşadığı gerçeğiyle iyileşir. Aklım ise, onların bu dünya hayatından bir 'trajedi' değil, hikmet ve marifet, cemal ve hüsün, dua ve şükür devşirdiği gerçeğiyle şifa bulur.
Bu dünya ki, acının her türlüsünü onun üzerinde tatmış şanlı nebî aleyhissalâtu vesselam 'küfür ve dalâlet hâli hariç, her hâl için elhamdülillah' sözünü bu dünyada söylemiştir.
Dünya güzeldir. Hayat da güzeldir. Üzerinde Resûlullah aleyhissâlatu vesselamın yaşadığı bir dünya nasıl güzel olmaz? Peygamberlerin, âlimlerin, velîlerin hatırasını taşıyan bir dünya nasıl güzelleşmez?