Hatice Kübra Erdoğan
@kubraerdgn
pdr
111 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
(spoiler)
Uzun zamandır okumamı bekleyen bir kitaptı. Beş farklı insanın ölümünü anlatıyordu ama sonları o kadar aynıydı ki... Ölümünüz için çevrenizdeki insanların birkaç dakikalık ilgisi ve ardından hayatlarına, günlük endişelerine devam etmeleri çok tuhaf hissettirdi. Elbette ölen birisinin arkasında kalanların yıllar boyunca acılarla yaşamasını ve ölümünü kabullenememelerini beklemesi, bir tür bencillik olurdu fakat bu kadarı da inanılmazdı. İlk hikayede Kont belki de gerçekten Kontes için bir arkadaştı ama yıllarca beraber yaşayıp çocuk sahibi olduğun bir kişinin ölümü bu kadar soğukkanlı karşılanabilir miydi? Bay Rousseau nasıl karısının cenazesinden sonra, ki çok sevdiğini iddia ediyordu, o gün en çok dükkanın kapalı kalmasına üzülebilirdi? Charlot ise içlerinde beni en çok üzen ölüm olabilir, yoksulluk içinde yitip giden küçük bir hayat ve onun ölümünden sonra neşeyle yiyip içen ailesini okumak anlatamadığım bir üzüntüye sebep oldu. Okuması çok kolay ve içinde birçok anlam barındıran bir kitaptı. Nasıl ölünür hala bilmiyor gibi hissediyorum ama sanırım insan gerçekten değer görmeyince bir şekilde zaten ölüyordu.
Sanırım ölüm herkesi eşitliyordu çünkü herkes bir şekilde unutulup gidiyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
(spoiler)
Dansa Davet'i nasıl anlatsam bilemiyorum. Birçok yönden çok etkileyici ve çarpıcıydı. O sefalet ve çaresizlik, en acı şekilde anlatılmıştı. Bir süre sonra çocuklarını, minik minik bebeklerini yiyen insanlar. Yavrularını korumak için nehre atmak zorunda kalanlar. O kadar farklı bi dünyaydı ki incecik bir kitap olsa da okuması çok zordu. Tek sefede okunmak istemiyordu, anlaşılmaya ihtiyacı vardı. Bunun gerçekten yaşanmış olması ise her şeyi daha acı hale getiriyor. O kadar etkilendim ki yeni bir kitaba başlayabilir miyim bilmiyorum...
Schopenhauer, ilk kez Felsefenin Tesellisi'ni okurken karşıma çıkmıştı. Altı filozofun hayatlarına ve felsefi görüşlerine yer verilen bu denemede Kırık Bir Kalbin Tesellisi bölümünde Schopenhauer anlatılıyordu. Açıkçası orada okuduğum şeylerden sonra dünyaya tamamen farklı baktığımızı, aynı düşünebileceğimiz bir konu olmadığını hissetmiştim. Çünkü "Bugün kötü, yarın daha da kötü olacak ve en kötüsü olana dek de bu böyle sürüp gidecek." diyen biriyle ben yaşamı ve dünyayı çok farklı şekilde ele alıyorduk. Dünyaya karşı çok kötümser yaklaştığını hissetmiştim ama Mutlu Olma Sanatı'nı okurken önceden düşündüğümün aksine ona katıldığım kısımlar da olduğunu farkettim. Hala fazlasıyla kötümser ve yalnızca acıya odaklanmış bir bakış açısına sahip olduğunu düşünüyorum ama bazı hayat kuralları, düşündüğüm ama bir yandan dile getirme ihtiyacı hissetmediğim bazı şeyleri anlatıyormuş gibi de hissettim. Artık iki ayrı kutup olsak da birleştiğimiz bazı noktalar varmış, diye düşünüyorum.
(spoiler)
İlk başladığımda pek bir düşüncem yoktu. Hatta ilk sayfadan sıkılmış gibi hissetmiştim ama kitapları yarım bırakmayı sevmediğim için okumaya devam ettim. Zamanla iyiki okumayı bırakmamışım dedim. Kitabın üzerimde bıraktığı his bana "Kitap Hırsızı" filmini izlediğim zamanı hatırlattı. Kitaplar benim için çok kıymetliler bu yüzden kitaplar hakkındaki film veya dizilerden çok etkilendiğimi düşünüyorum. En çok hoşuma gidense sanırım Montag demiryoluna ulaştığında kitapta geçen "Bir keresinde, çok eskiden Clarisse burada, Montag'ın şimdi yürüdüğü yerde yürümüştü." cümlesiydi.
Kitap okurken kendimi içinde kaybetmeyi seviyorum. Olayların, kişilerin, duyguların... Bu sefer o kadar fazla duygu vardı ki kendimi fazla kaptırmamaya çalıştım. Kitabın sonuna Karmaşık Duygular'a gelene kadar da bence bunu başardım. Tarafsız bir şekilde, bir gözlemci gibi hayatlara ve duygulara uğrayıp geçerken neden bilmiyorum son anda çok fena yakalandım. Roland ne hissettiyse hissetmekten ve onunla yorulmaktan kendimi alamadım. Bittiğinde güzel duygularla hatırlayacağım bir maceraydı. Her bir karakter, her bir duygu çok iyi yansıtılmıştı. Kız kardeşlerin hırsları, Erika'nın aşkı, Ronald ve duyguları...
İçlerinde daha önceden okuduğum yalnızca Bir Yüreğin Çöküşü vardı ancak onu da tekrar okumak hatırlamadığım taraflarını tazelememi sağladı.
