Bir vakit bir hikaye vardı, kalbin içinde ki akıl diye hikaye bu ya kalbin içinde akıl olmaz. Bazı şeylerin anlamı yoktur, kalp buyurur hükmü sevene kalır ama ortada bir terazi vardır bu da ailedir ne Leyla ile Mecnun 'nun hikayesi onlarla ilgisi vardı ne de Aslı ile Kerem' in yine olayın kahramanı aileydi. Aşk da öyle sen yazdım zannedersin ama halbuki silginin uçu kanla bağlandığın mürekkebinin ana maddesi ailendir. Sen gecenin karanlığında ki ışık, seni seven ateş böceği, bir birine karışır renklerden intihar düzenleyip ateşinde düğün yaptırır. Gündüz olup güneş sanar ki ben aydınlattım dünyayı oysaki biliriz her gün aşıkların ateşinde ki duayı, yanmayı, yeşermeyi, imkansız bile olsa, kavuşamamak bile olsa aşkı izlemeyi severim yoksa Mecnun kül olmazdı, Ferhat sonunu bile bile uçurumdaki kuş olup uçmazdı. Mesele birini sevmek, aşk dediğin nedir ya da aile, biri doğururken büyütür, biri ölmeyi gülüşünde büyütür, aile çocuğu büyütür, aşk aşıkları büyütür başka bir anlamda ikiside ebeveyndir, hepimiz bir aşkın ailesiyiz. Neek
Duanın HakikatiAlıntı
Duâya icabet; Rabbin, kuluna verecegini istemesinden ibarettir!
Oysa kul, ben istedim Rabbim verdi zannındadır!
Hakikatte, isteten de, istenileni ihsan eden de Hz. Allah'tır.
Abdülkadir Geylani
Abdülkadir Geylani
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gergefi körebe gergedan... Zincirleme uğraş kazası. Bileğime, boynuma bulaştırdım ezberlerimi. Bataklığa barışmış yangını "konuştukça"ları, sigaramı tersten yakıyor. Aşinayım ama simalara. Kulağımda topaç döndürüyor birikmişliklerim. İpini dilime bağladım, dikenler bitiyor. "'Nerdeler?'hareket ederken hışırtısı uzanıyor, aklına geldikçe yaz." bir anda. Bileyli bile'ler kesiyor nefesimin kementini. Spiraline umut teyellediğim eskimiş defteri sayfaların... enseme dolanıyor. Tasa hafızası diye bir şey var sonuçta. Yavan davranışlar, yoğun duygular kaldırmaz, nasıl bir rolse bu insanlardaki döllenip duruyor kutupları. Uyuşamıyorum kimseyle. "Sanki kendinle aran iyi de!"
Konuştukça gidiyorum. Ama nasıl güzel gidiyorum. Hani bu eğimin deviniminin bilindiğini ardımda gömülen benleri hatırlarken görüyorum. İyiydim lan ben! Safa yatardım. Çok gerek ki bulutları sildim dibimden. Şimdi konuşan her ağızda çürük arıyorum. Ki buluyorum da kötü olan o. Yılmaz bir şüphecilik edindi yenilgilerim.
Hevesin sıçradıgı yere bak, ışığa koşuyor garibim. Kül olacak. Gün gören gülleri açmış dedi geçen Nefakat teyze. Küçük at da İskender geçsin be moruk. Yine delirdi, kendini dikecekmiş saksıya. Yağmur duasına başlayacağım senin için Nefakat teyze.
Hayatımdan defolma mektupları gönderiyorum kendime. Bu da onlardan biridir zannımca. Nihayetinde ben atmadım beni kendime. Çıkarıp çekmek istiyorum ruhumu, düşe kalka tepindiğim salıncakta.
10 Haziran 2026 05.26
İNSAN NASİHATLE DÜZELMEZSE MUSİBETLE DÜZELİR.
KİMSE KİMSEDEN ÜSTÜN DEĞİLDİR.
DİKKAT EDİN HAK SİZİ HÜR YAŞATMIŞKEN HIRS SİZİ KÜL ETMESİN.
HIRSIN KULU OLANLAR KOLTUĞUN GÖLGESİNDE KÜÇÜLÜR.
HAKKIN YOLUNDA YÜRÜYENLER MİLLETİN GÖNLÜNDE BÜYÜR.
"Bazen ihtiyacımız olan, çözüm değil, hatırlamaktır..."Alıntı
Dün, uzun bir aradan sonra defterime yazarken sonlara doğru kendimi ağlar buldum: 6 sayfa yazdığımı fark etmemiştim ama elimde benle yorulmuştu. (:
Ya hep ya hiç kişilikle denge için çabalarken "... Evet, geçmişte ya da dünde veya birkaç saat öncede kalan her şeyin olması gerektiği gibi tam ve sağlam bitmesini niyet ediyorum: Olmeden tekrar doğamam. Tekrar doğabilmem için nelerin olmesi gerekiyorsa olsün. Nelerin unutulması gerekiyorsa unutulsun, neler yarımsa tamamlansın, nelerden kurtulmam gerekiyorsa kurtulayım, neleri/ neyi atmam gerekiyorsa atayım , ne birikmişse su gibi akıp gitsin. Gitsin ki ben biraz ben olabileyim..." böyle yazarken bir de iyi geliyor diye su sesi açmıştım. Suyun içimi yıkayıp arındırdığını hissettim ve bazen "Daha sonra." deyip biriktirdiğimiz o duygular da iki çeşme olarak boşaldı. O kadar sakin ve kolaydı ki sanki ağlamak yerine gülümsüyordum. Tuhaftı ama güzeldi. Bir de tam kendimi salıp sel akıntısı sağlayacakken ablamın gelmesiyle dinmişti. O an içimden sövmemek için kendimi tutsam da homurdanmamı tutmak istemedim.
Bir kelime resmen ağlama tuşum haline gelmiş ve basmıştı. Böyle bir şey beklemediğim için hala garipsiyorum ama ağlamayı sevdiğim için lafı olmazdı.
Bir şeyler için düşünüp çıkmazda hissederken başka uygulamadan çıkmak üzereyken önüme dua düştü. Samimi ve doğallıkla edilmiş olanlar ilgimi çektiği için merak ettim.
Başkası vesilesiyle bana, ben vesilesiyle de size gitsin. 🌻
Uzun diye biraz kırpıyorum "... Allahım konuşamadığı her şeyi dua kabul et. İçinde sessizce yaşadığı yükleri hafiflet. Geceleri kaygılarıyla değil, rahmetinle uyusun. Kendi bile meye ihtiyacı olduğunu unutmuşsa Sen bil, Sen tamamla.
Ve dedim ki:
Çıktığı yollarda güzel insanlarla karşılaştır onu. Kalbini incitenlerden uzak tut. Dünyası daraldığında ona
Açmayan tomurcuk kurur mu
Bu yürek seni unutur mu
Hayata son vermek olur mu
Anlamadım yandım kül oldum