Rabia
@kulbei
Durmadan seni düşünüyorum gece gündüz seni düşünüyorum noktasız virgülsüz uzayan bitmek bilmeyen acı gibiyim bir yalnızlık bir yazı gibiyim öyle yazıyorum sana sende yaz bana oralan kendini oramn insanlannı ilişkilerini anlat bugüne değin bir haberini alamadım çıldıracağım öldün mü kaldın mı kay,alara çarpıp bathn mı yoksa beni unuttun mu bana yazmak istemiyor musun benim sana yazmamı istemiyor musun n' olursun cevapla beni bir tek sözcükle de olsa cevapla dayanamayacağım sana varacağımı bilsem yola koyulacağım izin verseler gelip seni bulacağım dağlannı kışını yalnızlığını ço cuklannı paylaşacağım n' olur yaz bana ...
Yazacağım sana sevgilim, alacağın olsun, ama bu gece değil, bir başka gün ya da bir başka gece. Şimdi yapacak başka işlerim var.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Gerçek bir yazar bu susuşları değerlendirir ve daha derinlere inerdi. Halit'i o gece daha iyi tanıtırdı bize. Ama dediğim gibi, ben bir yazar değilim. Bir kazazede ya da yolunu şaşırmış bir denizciden bundan fazlasını bekleme, sen büyük yazarları okumaya alışık okuyucu. Ve siz, büyük yazarlar, bağışlayın beni, ekmeğinizde gözüm yok, ne de ününüzde. Gerçekte beni aranıza almanızı bile istemiyorum. Benim geldiğim yer başka. Varmak istediğim yer başka. Aranıza almayın beni. Ama hor da görmeyin, elinizden geliyorsa. Gerçekte bu kitabın yayımlanıp yayımlanamayacağını bile bilmiyorum. Aslında, yayımlanmaması daha doğal olurdu, öyle değil mi?"
Yazarın kendisi için yazdığı bu itiraf birçok şeyi anlatıyor. Ama ben severek merak ederek okudum, gerçek bir hayat hikayesi sonuçta. Eğer yazmasaydı, sadece yaşadıklarının hissi kalacaktı onda ama yazdı hiç unutmayacak, birebir canlanacak gözünde acılar. Günlük, anı mektup yazmak ne kadar güzel bir şeymiş anladım. ve unutmamak ve yaşatmak için yazar insan. Çok çabuk bitiyor kitap bu arada.
"Yolcu, bir gün yolunu yitirirsen, artık eski yolunu bulmaya çalışma, yeni bir yol ara kendine."
Ey çaresiz Neyin çaresini anyorsun Neyin çaresi var, neyin yok Yaz bunları bir kenara Bir gün belki bulursun çareyi insanlar ölmesin demiyorum istediğim ölümsüzlük değil Ne kendim, ne başkaları için istediğim, çocuklar ölmesin Çocuklann ölümüne dayanamıyormuşum demek Hiç çocuğu olmayan, hiç çocukluğu olmayan
Hiç çocuklarla yaşamamış ben Gözyaşlanm utancım değil Daha önce de ağladığımı ansıyorum Ama bir düşünce: Ya öbür çocuklar da ölürse O :zaman ne yaparım Ama saçmalık bu Saçmalık mı, değil mi bilmiyorum Birden ölüveren bu bebe Saçmalık mı, değil mi bilmiyorum Bir tek şey istiyorum Çaresizliği yenmek.
Dağ başında at üstünde Yaşamın çözülmez haritası elinde Denizlerin özleminde llerliyor bir kimse Haritasını da çizecek bir gün Dağlann, düzlüklerin ve insanlann Bugünü yaşayarak geçmişini bulacak Yann zaten kaçınılmaz bir yolculuk