«Çöplüğe gittim, Daryl, çocuk beni bekliyorlardı, ellerime yapıştılar, her elime biri yapıştı. Kulübemize sürünerek girdik, kulübemiz eskiden çok büyük köpeklerin çok büyük kulübesiydi: bir insan onu çöplüğe atmıştı. İnsan onun içinde ayakta duramaz, ama insan oturabilir, yatabilir, mutlu olabilir, orası benim evimdir. Ben onu Yarım Ay Kumsal Oteli'nden daha çok severim.»