Kunala
@kunalaa
Çiçekleri çok severdiniz...
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yıldız Teknik Üniversitesi Yüksek Lisans
İstanbul
Kadıköy
1250 okur puanıAğustos 2018 tarihinde katıldı
Çin edebiyatından okuduğum ilk eser, yaşamakla yaşayamamak arasındaki ince çizgiye dair müthiş anlatım.Yazar kitabını “Mutlu Azınlığa” adamış,kitabın kapağındaki 6 siyah karalama bana Fugui’nin hayatındaki 6 önemli kişinin yaşamından kesit olarak göründü nedense. Adıyla taban tabana zıt denebilecek roman, böyle “Yaşamak” mı olur,dedirtecek bir hikayesi var.Her seferinde bundan kötüsü olmaz herhalde dedirtip daha kötüsünü yaşatan bir hayat.
Eser Çin’de köy köy gezip köylülerden dinlediği türküleri derleyen bir halkbilimcinin Fugui ile yollarının kesişmesi ve onun hayat hikayesini dinlemesiyle başlıyor ve roman boyunca Fugui bu derlemeciye hayatını anlatıyor.Derlemecinin romana müdahalesini sadece başta ve sonda görebiliyoruz bu yüzden oldukça akıcı,kesintiye uğramayan okuyucuyu canlı tutan bir eser.
Mao liderliği ve Çin Kültür Devrimi döneminde gerçekleşiyor olaylar,çok zengin bir ailesi olan Fugui’nin bu serveti kumarda ve hovardalıkta tüketmesi,gençliğinin hatalarını fakirlikle ödemesi (tabii bu ödemede Fugui yalnız değildir)kendi ekseninde söndürdüğü hayatlar,ailesini birer birer kaybedişi ve her birini kendisinin toprağa vermesi,yalnızlığı,pişmanlıklar, savaş,siyaset,yoksulluk,hastalık,ölüm,sakatlık neler yok ki.
Reklam
Yozgat romancısı,öykü yazarı denilince akla gelen tek isim Abbas Sayar.Yerel söyleyişleri bayıla bayıla okuyan ben Abbas Sayar’ın bol armonili bu hikaye kitabının tek bir sayfasını okurken bile zorlandım ya da yoruldum diyebilirim.Hikayelere bu söyleyişler serpilmemiş adeta hikayelerin tümü bu söyleyişlere batırılıp çıkarılmış.Orta Anadolu gerçeklikleri,su sorunu,çiftçilik,yobazlık,sahtekarlık,kurnazlık,kumar,cahil halk,uyanık muhtar,masumiyet,hakkaniyet,en dikkat çeken hikayesi ise Alevi köyüne camii yaptıran ve zimmetine para geçirmeye çalışan muhtarın hikayesi.
Kitap polisiye-maceranın örneklerinden edebiyatımızda bu türü denemek için yazılmış bir örnek izlenimi yarattı bende.Ön yargıyla başladığım bir kitap olmadı elbet,çünkü yazarı çok fazla sevdiğim Safa.Cingöz Recai adlı hırsız karakterimizin Sherlock Holmes’ı tüm olaylarda alt etmesi üzerine kurgulanmış hikayeler bütününden oluşuyor. Eseri diğer okuduğum benim için kült olan eserleriyle karşılaştırma yapamayacak kadar basit buldum diyebilirim.
Umutlu AlbayEdebiyat
Uzun hikaye diyebileceğimiz bu eser sıkıyönetimin ilan edildiği ve insanların düşüncelerini açıklamak hatta farklı düşünceleri okumak için bile canlarından olduğu bir anlayışın hüküm sürdüğü bir zamanda geçmektedir.Gazetelerin hiçbir zaman doğruyu yazamadığı bir zaman dilimi.Baş karakterimizi tek cümleyle tanıtacak olursam onun için aşırı derecede “umutlu” bir kişi diyebilirdim.Ama onun umudu diğer karakterimiz olan eşini (ve beni de )aşırı derecede sıktı.
Albay karakterini hep bir umutlu bekleyiş içinde görürüz. Ekimin geçmesini, kışın bitmesini, bağırsaklarının iyileşmesini, saatin satılmasını, horozun dövüşü kazanmasını ve de 15 yıldır bitmeyen mektubun gelmesi için olan bekleyişine tanıklık ederiz.
Albay emekli olmuştur ve 15 yıldır maaşı bağlanmamıştır bu süre zarfında her cuma günü rıhtıma gelen gemiyi karşılamaya gelir ve posta memuruna kendine mektup olup olmadığını sorar.Eşi ve kendisi çok zor günlerden geçmişler ve artık sıfırı tüketmiş durumdalar,ellerinde bir duvar saati,bir tablo,bir de horoz vardır.Albayın eve gıda maddesi alacak durumu yokken bile horozun ihtiyacını karşıladığını görürüz,bunun sebebi horoz dövüşünde kendisine para kazandıracağını düşündürmesi.Romanda albay ne kadar pozitif düşünen,umutlu,bekleyen,sabırlı biriyse eşi onun tam zıddı karakterli biridir.İkisinin de belli hastalıkları vardır ve bunların bitimi de albaya göre sıkıyönetimin kalkması ve emekli maaşının bağlanmasıyla son bulacaktır.
Spoiler barındırmazEdebiyat
Bildiğimiz cinayetler romanlarından değil Halide Edip’in Yolpalas’ı.Katilin kim olduğunu daha ilk sayfada vermiş bize yazar.Biz burada suçluyu değil suçun altında yatan sebebi bulmaya çalışıyoruz.Katile neden öldürdüğü sorulduğunda “annemin emmi oğluydu”yanıtını verir bundan hiçbir şey anlayamayan savcı ve biz okuyucular bu “emmi oğlu”nun katilin bilinçaltındaki yerini geçmişte yaşanmış,belki unutulmuş,belki de sineye çekilmiş kimi şeylerin vakti geldiğinde tekrar peydahlandığını; intikam duygusunun en uysal insanları bile cinayete sevk edebileceğini okuruz bu romanda.
Reklam