Kübra
@kupraaceran
Müzik ve edebiyat için teşekkürler Allahım..
Said-i Nursi öven "entelektüel"Felsefe-Düşünce
Bu kitabı okurken bir kez daha şunu fark ettim: Cemil Meriç denen zat, Türkiye’de “entelektüel” diye parlatılan ama gerçekte bolca retorik, azıcık bilgi, bolca çelişkiyle ayakta duran bir balondur. Bu Ülke, bir fikir kitabı değil; daha çok parça parça aforizmaların, dağınık denemelerin toplamı. Tutarlı bir sistem, bir kurgu, bir felsefi derinlik yok. Evet, insanın hoşuna gidebilecek birkaç keskin cümle bulabilirsiniz; ama onların da çoğu Batı’dan, okuduğu Fransız düşünürlerden devşirme. İşte ironinin büyüğü burada. Batı’nın entelektüel geleneği sayesinde bir şeyler öğreniyor, sonra dönüp o geleneğe “bu ülkenin baş belası” diye sövüyor. Yani yürüyen bir çelişki. Tipik bir nostaljik oksidentalist. Yazdıklarından buram buram Atatürk ve laiklik düşmanlığı akıyor.
Meriç’in kitabında göze çarpan en bariz şey, Batı eleştirisi. Bu eleştirilerde haklı yanlar yok mu? Var. Batı’nın sömürgeciliğini, çifte standardını, ikiyüzlülüğünü gayet güzel anlatıyor. Ama sorun şu: Eleştirinin değeri, yerine ne koyduğunla ölçülür. Meriç Batı’yı yerden yere vururken, tek alternatif olarak “Osmanlı’nın manevi mirası”na, yani aslında İslamcı romantizme sarılıyor. Batı kötü, peki ne yapalım? Ona göre Osmanlı’nın gölgesine sığınalım. Ama Osmanlı dediği de hayali bir Osmanlı; içinde sınıf çatışması, mezhep çatışması, Türklükle gerilimi olmayan steril bir masal imparatorluğu.
Cumhuriyet’e bakışı zaten malum. Osmanlıyı göklere çıkarırken Atatürk ve Cumhuriyet inkılaplarını küçümsemek, satır aralarında onları “yabancılaşma” diye damgalamak Cemil Meriç’in temel refleksi. Bu, sıradan bir tarih okuması değil; düpedüz ideolojik bir duruştur. Kaldı ki, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet’in ekmeğini yiyip de ona saldırmak, üstelik bunu “aydın” kisvesi altında yapmak, entelektüel değil olsa olsa ahlaki bir
Kübra
146. Sayfadayım bitmesi için okuyorum. Size katılıyorum yığınla eleştiri var ama çözüm yok. Fiyakalı cümleler var ama o cümleyi oluşturan alt metin yok. Ne sağcıyım ne solcuyum deniliyor ama insanı merkeze alan görüşler değil, buram buram İslam odaklı cümleler okuyorum. Yalnızca eleştiri ve "üstten bakma" tavrı alıyorum kitaptan. Beklentimi büyük tutmuşum sanırım. Henüz ortasındayım kitabın belki de acele ediyorum eleştirmek için ama... Buraya kadar bile zorladım kendimi.
Reklam
Her şeyi düzeltebileğini sanmak,her şeyde kendini sorumlu görmek!Alıntı
“Kurtaramazsın. Kurtarmamalısın da. Bak ben de eskiden senin gibiydim. Ortada bir sorun gördüğümde, her şeyi çözebileceğimi, herkese merhem olabileceğimi, herkesi iyileştirebileceğimi sanırdım. Sonra fark ettim ki, yardım etmeye çalıştığım kişiden daha çok ben koşuyordum onun derdine. O ise kendiyle benim kadar uğraşmıyordu. Kırkımdan sonra öğrendim, herkesin bir tekamül yolculuğu olduğunu. Kimseyi yolundan çeviremezsin. Saygı duyman gerekir. Müdahale edemezsin.”
Kübra
Bu durumun aslında gizli bir "kibir" işareti olduğuna iki yerde denk geldim. Artık ben de böyle inanıyorum çünkü herhangi birinin "tekamül yolculuğu"na müdahale etmek kimsenin vazifesi değil.👋🏼
KİTAP ÖNERİSİ!!!1000Kitap
“Sormak için sormuyorum; ciddi ciddi her yazılanı ciddiye alıp sepete ekleyeceğim. Bugüne kadar bana ‘Nuri, bu kitabı kesinlikle okumalısın’ dediğin kitap hangisi?”
Kübra
İnce memed serisi
John Steinbeck'in tüm kitaplarını gözü kapalı tavsiye ederim.🤌🏼