Kurtuluş
@kur7ulus
Şu anda okuduğu kitap
Başlarda yazarın iç dünyasını ve düşünce şematiğini takip etmek bir miktar zor olsa da belli bir aşamadan sonra -ki ben buna kitabın içine girmek derim- kitabın içine girdikten sonra okuması oldukça keyifli bir hal alıyor. Bu aşamadan sonra okur, yazarla birlikte dış dünyaya yalanlar söylüyor, yazarla birlikte kendine itiraflarda bulunuyor…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
39. sayfası rahatsız edici bi kitap. Bilemedim… Sevmedim…
39. sayfası rahatsız edici bi kitap. Bilemedim… Sevmedim…
39. sayfası rahatsız edici bi kitap. Bilemedim… Sevmedim…
Kurgu
Hakan Günday kitaplarında sürekli kurgu ‘kasıyor’! Bunda başarılı olduğu da bir gerçek lakin bazen, çoğu zaman, kitabın edebi yönünü kurguya kurban ediyor.
Bu romanında da yazar yine o kadar çok kurgunun derinliklerine dalıyor ki, o derinlikten aniden çıkarken yediği vurgun kaçınılmaz hale geliyor. Bu durum da kitabın bitişini olması gerekenden daha az vurucu hale getiriyor. Daha sönük bir final, daha sönük bir kapanış…
Sürekli merak duygusunu tetikleyen, hep bir sonraki sayfayı merak ettiren ve fakat bu duyguyu ne okurken ne de bitince tatmin etmeyen bir kitap. Kitap bitince okur kendi hayal dünyasında bir süre daha öykünün içinde kalmaya devam ediyor.
Geçtiğimiz günlerde Alice Harikalar Diyarında’yı okuyup bu “meşhur ve çok iyi bildiğimiz” masalın orijinalinin hakkında hiç bir fikrimin olmadığını farketmiştim. Seriye şimdi Pinokyo’yu da ekledim. Gerçekten de çok iyi bildiğimi sandığım masalları aslında hiç bilmiyormuşum. Bu da bana ders olsun...
ps. Elime geçtikçe masalların orijinallerini okumaya devam...
