Hilal
@l4lihan
In the end, we will all become stories.
su nerde ecel içti beni artık güldüremezsin
Reklam
yere düşen her çocuk cemre
yere düşen her zeytin tanesi
yere düşen her taş
-düşen başka şeyler de bul-
bomba yüklü bir israil uçağı mesela
fakat önce aklına düşmesi gerekiyor cemrenin
akla düşmeyen cemrenin havada işi ne
sen cemre say suya düşen hayallerini kâğıttan kayıklar bir şiir kitabından yırtılmış
-yırtılan başka şeyler de bul-
Kudüs şapkalar başkentidir, diyen ağızlar mesela
AKİFŞiir
Akif, yıkıldı Kudüs biz tivit attık gece kassam füze, haber ajansları fotoğraf canavar yaşıyor çarpmadıkça göğsümüz kahrolsun kelimesi bir el bombası patlamadı unutmuşuz pimi çekmeyi gazap kıvılcımlarından bize ödünç ver
Akif, kalbinin dili yoktu bizim kalbimiz yok organ mafyasının elinde nakil bekliyor israilli bir zenginin pilli kalbinin yerine kalbimizle yaşıyor çünkü israil kahrolmadı buzlu kalbimizle yaşıyor buğuzlu değil buzlu camlarında morgun çocuk elleri
Akif, söz bitti bizi evlerimizden kovdular kaplumbağa gibi kalın olmasa da derimiz yaşayın dediler yaşama sanatı adlı kitabı tutuşturup elimize hilalsiz bir gecede ateşböcekleri gibiydi gözlerimiz uzaktan yıldızlar gibi görünüyorduk
Akif, sessiz yaşama sanatını sen bilirsin kitaplarda yoktur sessiz katetmek mesafeleri
trampet çalarak yürüdük bir arpa boyu yolu kan değildi hamburgerli ellerimizden taşan "hayat güzeldir"le düşmanımızı sevdik patlamış mısıra karıştı gözlerimizin tuzu
Akif, toplu vurdukça yürekler onu top sindiremezdi
bizi futbol topu sindirdi tribünlerde yükseldi ateş
hakeme kızdığımız kadar kızmadık israile kırmızı kartımız çalınmıştı ellerimiz sapsarı sarı sendikalar kadar hazırdık greve
sarı yağmurluklarımız vardı insan seline karşı
Akif, yine yaz taceddin dergâhının duvarına korkma de, rüzgâra ihtiyacı var şehadetin bir bayrak gibi dalgalansın göğsümüzde can
bak zıpkın gibi gençler fışkırıyor topraktan Akif! Akif! Akif! diye dalga dalga kıyına
öpmek için ellerini sefere gitmeden önce
ah anlayacak sonunda susmak var her şarkının es var esecek savurmak için o yaslı istasyona hatırlayacaklar el kaldırsın, yok sözden caymak makasçılar tanığıdır raydan çıkmadığının
omzu delik adamlarız hepimiz aşımızı olduk kimseye bulaşmadık kimse bulaşmasın bize kapının arkasındaydı barikatlar kurduk ev kurtarılmış bölge hamurdan devrimciyiz
Herkes kendi benliğinin ulaştığı olgunluk derecesine eşit olgunlukta birini bulur.
Reklam