e.y
@l_aunka
Antalya/İstanbul
41 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Veronika Yaşamak İstiyor
Veronika, ortalama bir insanın sahip olmak istediği çoğu şeye sahip bir kadın. Acılaşmış ve ölümü isteyen bir kadın.
İçimizde biriken acılar, bastırılmış duygular, ifade edilemeyen istekler insanı yavaş yavaş acılaştırıyor. Bunun tedavisi ise acıyla yüzleşmek, onu fark etmek. Dr. İgor karakteriyle bu teoriyi yakından ve derinlemesine inceliyoruz.
Veronika, ölümü için elinden geleni yapan sonrasında da yaşamak için didinen bir karakter. Yavaş yavaş acılığını içinden atmış, ölümle yüzleşip yaşamı azrulamıştır. Veronika'nın ölümüyle etrafındakiler de yüzleşmiş acılaşmalarını bu şekilde tedavi etmişlerdir.
İnsanlığın bastırılmış duygularını tüm çıplaklığıyla önümüze seren bir kitaptı.
Zweig diline sonuna kadar güvenirim fakat kitap beni içine çekmedi. Kısa zamanda anlık hikayeler yazılmış, birkaç sayfada etkileyici birkaç hayat anlatılmış olsa da karakterle bağdaşamadım. Kitabın ilk hikayesi yani Mürebbiye'yi ne olacak merakıyla okudum onun dışında stabil ilerleyen bir kitaptı.
Jane Austin'i Gurur ve Önyargı ile tanıdım sonrasında Emma, Akıl ve Tutku kitaplarını okudum. Gurur ve Önyargı'yı çok beğenerek okusam da Emma, Akıl ve Tutku çok keyif vermedi. Öyle ki kitabı bitsin diye okumaya başladım.
Kitapta Akıl ve Tutku'nun çatışmasını güzel işlenmiş fakat yazı dili bana basit geldi ve anlatım kuruydu gibi hissettim. Yine de kitapta Jane Austin imzası olan birçok şey var.
Dizi film tadında, yormayan çerezlik bir kitaptı.
"İnsan, birkaç damla su birkaç damla kan"
Yazarı Gece Yarısı Kütüphanesi'nden biliyoruz. Henüz onu okumadım ama popülerliğinden dolayı elimde olan kitaba, İnsanlar, bir şans vermek istedim. Bir kitaptan beklediğim hiçbir şeyi karşılamadı. Edebi değeri olan bir anlatım göremedim. Akıcı olsa da etkileyici değildi. İnsan kavramına, insanlığın tüm değerlerinden soyunup çırılçıplak bir gözle bakmış yazar. Bakış açısı güzel olsa da yeterince derin yansıtıldığını düşünmüyorum. Kişisel olarak daha soyut anlatımları sevdiğim için kitap bana fazla sade ve somut geldi. Okuyucu olarak bir şey yapmamıza gerek kalmadı, düşünmedik bile yalnızca okuduk. Anlatım ve karakterler fazla realistti. Karakterleri tanımam için fırsat verilmedi. Önerebileceğim bir kitap değildi.
Yazarın diğer kitapları gibi bu da bir başyapıttı. Kıskançkık ve haset duygusunu derinden bize yaşatırken, bir okur olarak bir lale'ye tahmin edebileceğimizden çok daha fazla bağlandık. Aşk, ümit, çaba, kıskançlık temasını fevkalade işleyen bir kitap.
