labnely

Ben diyordu, insan değilim. Çünkü üşüyorum. Sizler üzerinizi hatıralarınız, aileleriniz, dostlarınız, mesleklerinizle örterken ben üşüyorum. Çünkü bunların hiçbirine sahip değilim. Ve olmak da istemiyorum.
Sayfa 92·Kitabı okudu
Gece ya da gündüz. İkisini birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan. Kaldıramıyordu aynı hayatın içinde hem geceyi hem gündüzü. Onun için uyku vardı belki de. Ve onun için bu kadar mutsuzdu belki de uyuyamayan insanlar.
Sayfa 187·Kitabı okudu
daha! daha! Seni derdaya ne kadar çok benzettim...
Bu sefer azdan az gitmemiş...
Insanın görmediği şeyler yok olmazdı ki!
Sayfa 14·Kitabı okudu