Bakın instagrama hikaye atılacak sözler olan kitapların öncüsü bu kitaptır. Çay kahve edebiyatının başlangıcını sağladı diye düşünüyorum. Kitap çıktığında lisedeydik ve herkes çok sevmişti lakin lise çağını geçmişseniz kitabı seveceğinizi sanmam
Kitabı çok fazla duydum ve sonunda dün kitaba başladım. Açıkçası elimden bırakmadım desem yeridir.
Veronika yirmi dört yaşında genç, güzel yetenekli ve neredeyse her şeye sahip bir kadın. Günlerden bir gün "yeter bu kadar yaşadığımız" diyip intihar ediyor ve kitap böyle başlıyor. Tabi ki Veronika ölmüyor. Akıl hastanesine kaldırılıyor ve burada (sanki yeşilçam filmlerindeymiş gibi) beş gün ömrününü kaldığını söylüyorlar. İşte kitap bence bu 5 günden ibaret. Kitabın sonunu açıkçası daha farklı bekliyordum ama böyle de gayet güzel olmuş. Peki siz sadece 5 gün ömrünüz kalsa neler yapardınız?
Gençlerin intihar ettiğini ve bunun bir salgın gibi ilerlediği bir dünya düşünün. Depresyon belirtisi gösteren veya aklından intihar geçirdiği düşünülen gençler program adı altında tedaviye alınıyor ve hafızaları siliniyor. Kitap sizde merak uyandırıyor fakat beklentinizi karşılamıyor. Eğer otuzlu yaşlara yaklaşıyorsanız kitap size pek hitap etmeyebilir ve basit bulabilirsiniz. Ama genç arkadaşlarımızın seveceğini düşünüyorum
Kitabı okumamın üzerinden belki de iki yıl geçti. Ama kitapta gökçen kızın hikayesi beni o kadar etkiledi ki ; yıllar sonra bile kitabı görünce hemen gözümün önüne yeşil gözlü peri kızı geldi. Çok kalın bir kitap değil ve gayet akıcı olduğunu düşünüyorum. Vaktiniz varsa bence şans verebilirsiniz
Ben siz okumayın diye okudum. Kitap liseli aşıkların birbirlerine yazdığı aşk sözlerinden ibaret gibi. Eğer lisedeyseniz ve elinize hiç kitap almamışsanız öyle okuyacağınız bir kitap.
BukreKahraman Tazeoğlu · Destek Yayınları · 201323,5bin okunma