Esra SOYDEMİR
@laedri88
Öğretmen
Üniversite
394 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Bir kitabı, bir yazarı anlamak için başka bir kitap okumak gerekir mi? Bazen okuduğumuzu anladığımızı sansak da, aslında anlam içinde başka anlamlar da vardır. O anlamları tam olarak hissedebilmek için, desteğe ihtiyaç duyabiliriz.
Çevirmenin, kitaplarını çevirdiği yazarla aynı kitabın karakterleri olması, yazarın yeniden yaşaması (aslında gerçek yazarlar hiç ölmez), çevirmenin yazarın gençliğine gitmesi…
Kitabın ilk yarısındaki bu ruhu çok sevdim. Ancak kitap ikinci yarısından itibaren bambaşka bir şeye evrildi. Kelime ve cümleleri okumakta çok zorlandım. Çok bunalarak okuduğumu itiraf etmek isterim.
Ulysses'i okusaydım belki okumuş olduğum bu satırlar bana daha anlamlı gelebilirdi.
Ne yazık ki edebi değeri olsa da, ben henüz belki de o değeri anlayabilecek zihin yapısında değilim. Kitabı bitirmekte çok zorlandım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitaptaki bir çok paragraf ders verir nitelikteydi. Sanki yazar, üniversite öğrencilere hitap ediyor gibi geldi bana. Fazla akademik bir dille yazılmış olması, okurken beni zorladı.
Buna rağmen, neredeyse 40 sene önce yazılmış kitaptaki bir çok şeyin günümüzde de geçerliliğini koruması şaşırtıcıydı. Belki de insanın kendi karmaşasını anlamlandırma çabası her dönemde aynı zorlukları barındırıyor.
James Joyce’un betimlemeleri ve o dönemin kasvetli Dublin atmosferini yansıtma biçimi oldukça başarılı. Ancak öykülerin genelindeki durağanlık ve net bir olay örgüsünden ziyade durumların anlatılması zaman zaman okuma hızımı düşürdü. Edebi yönü güçlü bir klasik olsa da, sürükleyicilik aradığım bir dönemde okuduğum için tam anlamıyla favorilerim arasına giremedi.
Kötü bir kitap diyemem ama bende çok derin bir etki de bırakmadı; edebi bir fotoğraf albümüne bakmak gibiydi
Bir oturuşta okuyup, bir ömür boyu anlamlandırmak için gayret etmemizi gerektiren bir kitap. Tıpkı hayat gibi. Geriye dönüp baktığımızda bir nefesti geçişi. Halbuki onu bir anlama bürümek, bir ömür boyu sebat ve kararlılık gerektiriyordu.
Hacimce ince olsa da, insana kattığı duygular çok derin. İnsanı tekdüze yaşadığı hayattan çıkarıp, şöyle bir sarsıyor. "Kendine dön" diyor. "Yaşadığın hayatın anlamını bul!".
İnsan her an kendisi olmayı seçebilir. Nefes kesilmemişse, varoluşa dair bir umut devam ediyor demektir.
Günlük hayatın akışında, unuttuğumuz şeyleri bize hatırlatan bu kitap satır aralarında kaybolarak kendimi buldum.
Bazı açılardan ruhumu tam olarak doyurmasa da, genel anlamda kolay okunan, iz bırakan bir kitap.
Ruhuma işleyen 
Ermiş kitabından sonra, 
Halil Cibran ‘ın mektuplarını okumak, tekrar onun cümleleriyle karşılaşmak kendimi iyi hissettirdi.
Bir oturuşta okunabilecek, ancak dönüp dönüp okumayı isteyebileceğim bir kitap oldu. Özellikle hayata, yaratıcıya, insan ruhuna yönelik cümleler ruhuma dokundu.
Yazılan mektuplar "aşk mektupları" olmaktan ziyade, ruhumuzun derinliklerindeki haykırışları bir dostla paylaşmak için kağıda dökülen gözyaşları gibi geldi bana.
İnsanın ruhuna teneffüs ettiren bu kitabı herkese tavsiye ederim.
Ermiş kitabından sonra, Halil Cibran ‘ın mektuplarını okumak, tekrar onun cümleleriyle karşılaşmak kendimi iyi hissettirdi.
Bir oturuşta okunabilecek, ancak dönüp dönüp okumayı isteyebileceğim bir kitap oldu. Özellikle hayata, yaratıcıya, insan ruhuna yönelik cümleler ruhuma dokundu.
Yazılan mektuplar "aşk mektupları" olmaktan ziyade, ruhumuzun derinliklerindeki haykırışları bir dostla paylaşmak için kağıda dökülen gözyaşları gibi geldi bana.
İnsanın ruhuna teneffüs ettiren bu kitabı herkese tavsiye ederim.