bookismylife
@laheee
𝓐𝓭𝓾
Həyat beləcə əllərimizdən sovrulub gedir, insan da harasa çatmağın həsrəti içində ölürdü.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünya insanın əzizlərindən ibarət olurmuş. Necə də mənasız idi hər şey. Bütün tanıdıqlarını basdırmış, bütün tanıdıqları ölmüş adamın həyatı necə də mənasızdır…
Şayiələr sırtıq, sözgəzdirən arvadlar kimidir. Qapının arasından, pəncərədən girə bilməsələr, altından sızarlar. Camaatın öz dünyası var. Bircə dəfə onların qazanına düşdünsə, qutardı.
Keçmişdə yaşayan birini gələcəyə necə gətirmək olardı?
Görəsən, onu niyə unutmuşdular? Hamı, hər kəs həmişə hardasa onu unudurdu. Həmişə səs eləyərək özünü kiminsə yadına salmalı olurdu. O, hər yerdə unudulurdu. Sanki belə bir adam yox idi.