Kısa bir zaman sonra aile albümümde yer alan eski fotoğraflardaki kişilerin kim olduğunu bilemeyeceğim, bu dünya üzerinde şöyle sorabileceğim kimse de kalmamış olacak: "Peki, sen hatırlıyor
musun?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevgilim olsun istemiyorum.
Sevdiğim olsun istiyorum.
Hergün 'görmek' değil.
Benim olduğunu bilmek istiyorum.
Elini tutmak değil
Kıyamadan sadece gözlerine bakmak istiyorum.
İki gün değil, ebediyen sürsün istiyorum.
Uğruna ölmek değil.
O'nun için yaşamak istiyorum.
Ah şu insanlar! Ellerine bir balta alıp başkalarının gururunu paramparça etmeyi düşünürler de kendi gururlarına bir iğne ile dokunulsa hemen kıyameti koparırlar.
“Sahaf Mendel” insanın dünyada yerinin nə qədər kövrək olduğunu göstərən bir hekayədir. Mendel kitablarla yaşayan, həyatını səssizcə keçirən bir insandır. Onun üçün dünya kitab səhifələrindən ibarətdir. İnsanlarla deyil, kitablarla danışır. Bu səbəbdən real həyatın sərtliyini hiss etmir.
Mendel pis biri deyil, əksinə çox safdır. Amma cəmiyyət saf insanları qorumur. Müharibə başlayanda Mendel nə baş verdiyini belə anlamadan cəzalandırılır. Bu hissə mənə göstərdi ki, insan bəzən heç bir günahı olmadan da əzilə bilər. Dünya ədalətli deyil.
Azadlığa çıxanda Mendel əvvəlki Mendel olmur. Kitablar yerindədir, amma insanın içi boşalıb. Burada Zweig bizə deyir ki, insanın ruhu bir dəfə sarsıldımı, hər şey dəyişir. Bəzən azad olmaq belə kifayət etmir.
Bu əsər mənə bir sual düşündürdü: insanı yaşadan bilikdirmi, yoxsa anlayış və mərhəmət? Mendel bilikli idi, amma anlayış görmədi. “Sahaf Mendel” bizə göstərir ki, insanı öldürən bəzən ölüm yox, unudulmaqdır.
Sahaf MendelStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202412,8bin okunma