lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
1447 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
bizi anlayabilirler mi ey sevgili karşı komşum? bizi hiç anlayabilirler mi? delilik bu diyorum kendi kendime. bu yaptığımız delilikten başka bir şey değil
Reklam
yazacağımız her mektup, sarf edeceğimiz her kelime, atacağımız her bakış geçmişten bu yana gelen çaresizliğimizin yansımasından başka bir şey değil. çaresizikten konuşuyor insan. çaresizlikten yürüyor, çaresizlikten gülüyor, çaresizlikten kendini başkalarına anlatmaya çabalıyor; her şey ama her şey insanın çaresizliğinden
bir insanın bir diğerine yapabileceği en büyük iyilik ondan uzak durmaktır, diyorum kendi kendime. hoşuma gidiyor. gülümsüyorum. oysa biliyorum; milyonlarca ve milyonlarca insanla çevriliyken bu asla mümkün değil. biri olmasa öbürü oluyor. gömleğini pantolonunun içine sokan adam olmasa oğlunu bekleyen yaşlı kadın oluyor. bu hep böyle. kapı çalınıyor. işte yine başlıyoruz. kapıyı çalan her kimse hayatı paylaşacağız
yatmadan önce gözlerimin içine bakıyorum aynada. yaşam kanlı canlı geri bakıyor bana. tiksinti duyuyorum kendimden böyle anlarda. kendimden ve çevremdekilerden
etraftaki milyonlarca ve milyonlarca insanın her konuda deneyimi var. fikirlerini belirtiyorlar. el kol sallayarak her konuda fikirlerini belirten bu milyonlarca ve milyonlarca insandan tiksinti duyuyorum. deneyimler yanıltıyor insanları. doğru bildikleri şeyler mengenenin yoğurduğu zihinlerini eğip büküyor, doğru bildiklerinden apayrı şeylerle karşılaşmak amansız bir ürküntü duygusuna kapılmalarına neden oluyor. korkuyorlar yaşamaktan. doğru bildikleri şeyler içlerini kemirip geriye kokuşmuş bir boşluk bırakıyor. işte bu yüzden kavga ediyorlar, itişip kakışıyor, birbirlerini öldürüyorlar. durup düşünseler bütün yaşamları boyunca sadece ve sadece doğru bildikleri şeylerin içlerini kemirerek açtığı o derin boşluğu doldurmaya çalıştıklarını görebilirler. oysa vakitleri yok durup düşünmeye. yetişmeleri gereken yerler var hepsinin
Reklam