topluma inanmıyorum ben. eline geçen her ne olursa olsun gözünde büyüten bir tuhaf mengenedir toplum. otoriteyi büyütür gözünde sözgelimi. sağa sola emirler yağdıranları besler koynunda. gereğinden fazla sorumluluk yükler olur olmaz insanlara. sen bunu şöyle yapmalısın ya da o öyle olmaz der. olumsuzluklar, inançlar, önyargılarla beslenirken her şey daha iyiye gidecek martavalını da okumadan edemez. görmez yaşananlardaki tekdüzeliği. bir şeyler bekler hep onu oluşturan şekilsiz kafalardan
neden her şeye bir anlam yüklemeye çalışırız diye sordum örneğin; hüzünlüysek ay da hüzünlüdür, neşelendiğimizdeyse güneş, tonton nineler gibi sırıtır rüzgarda salınan ekinlerin arasından. oysa hiçbiri yoktur bunların. her şey bir toplu iğne başı kadar anlamsızdır