Bütün dünyâya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım;
Nihayet, bir zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.
Şehirden kaçmak isterken sular zaten kararmıştı,
Pek ıssız bir karanlık sonradan vâdiyi sarmıştı.
Işık yok, yolcu yok, ses yok, bütün hılkat kesilmiş lâl...
Bu istiğrâkı tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl
Muhîtin hâli "insâniyyet"in timsâlidir, sandım;
Dönüp mâzîye tırmandım, ne hicranlar, neden andım!
Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yâd,
Zalâmın sinesinden fışkıran memdûd bir feryâd,
0 müstağrak, o durgun vecdi nâgâh öyle coşturdu
Ki vâdiden bütün, yer yer, enînler çağlayıp durdu.
Ne muhrik nağmeler, yâ Rab, ne mevcâmevc demlerdi;
Ağaçlar, taşlar ürpermişti, gûya Sûr-i Mahşerdi!
-Eşin var, âşiyanın var, baharın var, ki beklerdin;
Kıyâmetler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin ?
0 zümrüd tahta kondun, bir semâvî saltanat kurdun;
Cihânın yurdu hep çiğnense, çiğnenmez senin yurdun,
Bugün bir yemyeşil vâdi, yarın bir kıpkızıl gülşen,
Gezersin, hânmânın şen, için şen, kâinatın şen.
Hazansız bir zemin isterse, şâyed rûh-i ser-bâzın,
Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkûm-i pervâzın.
Değil bir kayda, sığmazsın - kanadlandım mı - eb'âda;
Hayâtın en muhayyel gayedir ahrâra dünyâda,
Neden öyleyse mâtemlerle eyyâmın perîşandır?
Niçin bir damlacık göğsünde bir umman hurûşandır?
Hayır, mâtem senin hakkın değil... Mâtem benim hakkım:
Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez âfâkım!
Derler ya;
Herkesin derdi kendine ağır, gerisinin dili lâl, kulağı sağır.
Reklam
Şair kadının karşılık bulmayan aşkları
Seni sevmekti muradım benim
Yitip giden göğünde usul usul bir devinim
Bana bakmadı o masum gözlü sevgilim
Rüzgar hasret estirir yanar tenim
Zülfün lüle yüzün ak
Gümüşi çehren pek bir pak
Nehir gibi çağla yüreğime ak
Sana şiirler yazıyorum bak
O zaman anlar ruhum, duyar lal kulaklarım
Düzelir enginlerden koşarcasına da olsa bulanık bakışlarım
Sen ve ben tamız lakin yine de iki yarım
Olur musun eşim der misin bana karım
Şair ruhlu kadın olmak da zor
Kimse beğenmez gidersem demez dur
Bu yaptığım ne cilvedir ne de kur
Kölesiyim ben bu aşkın olsamda olabildiğine hür
Susup inkâr edelim;
“Ardımızda verdiğimiz sözleri
bozmak için can attığımızı”
göz göze gelince.
“Yalan” diyelim,
— yalan yetiyor bize.
“Özlemek için sevmişiz,
kavuşmak ne haddimize?”
Birbirine varmayan yolların
aynı yağmurda ıslanışı gibi;
uzaktan geçelim birbirimizden,
bir ömür uzağından.
Akıp gitsin iki yanımızdan
iki ırmak gibi zaman.
Kıyılarında adımız unutulsun,
suya düşen gölgemiz bile
söz etmesin bizden.
Dillendirilmeyince vuku bulmamış sayılan
derin acıların sükûtunda
lal olalım.
Ne sen sor,
ne ben söyleyeyim.
Benim Acılarım Felsefedir.Felsefe
Muhabbet bağında bir gül açıldı
Muhabbet bağında bir gül açıldı
Bir derdim var bin dermana değişmem
Yüküm lal-i gevher mercan saçarım
Bir derdim var bin dermana değişmem
Bir derdim var bin dermana değişmem
Cümle kuşlar dile gelir yazım der
Gövel turnam Şam'dan gelir güzüm der
Benim yarelerim tuzum tuzum der
Bir derdim var bin dermana değişmem
Bir derdim var bin dermana değişmem
Bir derdim var bin dermana değişmem
Şah Hatayi'm muhabbete bakarım
Şah Hatayi'm muhabbete bakarım
Men doluyum men dolana akarım
Güzel pirim bir dert vermiş çekerim
Bir derdim var bin dermana değişmem
Bir derdim var bin dermana değişmem
Garip bülbül gönlüm eğler ses ile
Nicelerin ömrü gitmiş yas ile
Aratıp bulduğum pir heves ile
Aratıp bulduğum pir heves ile
Bir derdim var bin dermana değişmem
Bir derdim var bin dermana değişmem
Bir derdim var bin dermana değişmem
open.spotify.com/track/6L1rcHCJf...
Reklam
Reklam