'zamanla ağlamamayı, sızlanmamayı anne olmayı annem gibi anne olmayı öğrendim.' diyor ya hani onuncu yıl hikayesinde. Bir anne olarak en çok bu hikayeye vuruldum.
Bu kitap kaybedenlerin, görünmezlerin, yitirenlerin, yalnızların kitabı.
Bir çok yönden basit anlarda bile içimizden geçen o duyguları çok güzel kaleme almış. Her hikaye derin etkiler yaratmasa da bir çoğu Bi of çektiriyor adama. Kendi acılarını hatırlatıyor, başkalarının acılarını hatırlatıyor.
Sıradan anlar fotoğrafçısı ve hacanne hikayeleri beni derinden etkiledi.