kitapseversosyolog
@lamiacar
" bir elimde kitabım, bir elimde kahvem "
İncelemelerim yoğun şekilde spoiler içerir bilginizeee:)
Geceye bir inceleme bırakalım bakalımm:)) İyi Okumalar..1000k
İçimizdeki şeytan..Henüz kitabı okumadan, yazarın; az çok "İçimizdeki Şeytan" betimlemesiyle neyi ifade etmeye çalıştığı hakkında aşağı yukarı bir tahminde bulunmuştum. Konservatuvar öğrencisi Macide, vapurda şans eseri Macide'ye yakınlık hisseden Ömer, bu hikayede nerede yer aldığı belli olmayan Macide'nin konservatuvardaki öğretmeni ve aynı zamanda Macide'ye içten içe ilgi duyan daha da fazlası aynı zamanda da Ömer'in yakın arkadaşı olan Bedri..Ömer Macide'ye açılır ve Macide bir anda kendini Ömer'le kurduğu hayatın içinde bulur. Ancak işler ilerleyen zamanlarda başta olduğu gibi güzel ve tozpembe gitmez
Ve.. İçimizdeki Şeytan;
İnsan, isteyip istemediğini doğru dürüst bilmediği, fakat neticesi aleyhine çıkarsa istemediğini iddia ettiği bu nevi söz ve fiillerinin daimi bir mesulünü bulmuştu : Buna içimdeki şeytan diyordu; müdafaasını üzerine almaktan korktuğu bütün hareketleri ona yüklüyor ve kendi suratına tüküreceği yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsini şefkat ve ihtimama layık görüyordu. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu insanın gururunun, salaklığının uydurmasıydı.. İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu.. İçimizde şeytan yok.. İçimizde aciz var.. Tembellik var.. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey:hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var. Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinleriyle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettikleri biçare iradeleriyle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildikleri zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyordu. İyi okumalar..
Reklam
İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum : Buna içimdeki şeytan diyordum ; müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması.. İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu.. İçimizde şeytan yok.. İçimizde aciz var.. Tembellik var.. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey:hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var. Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.
Dünyadaki yalancı peygamberleri yetiştirmek ve beslemek için en iyi gübre, işte bu bilmeden inanmak için çırpınan kalabalıktır.
İnsanların en zayıf tarafları, sormadan, araştırmadan, düşünmeden, kafalarını patlatmadan inanmak hususundaki hayret verici temayülleridir.
İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Reklam