kitapseversosyolog
@lamiacar
" bir elimde kitabım, bir elimde kahvem "
İncelemelerim yoğun şekilde spoiler içerir bilginizeee:)
Gregor bir sabah kendini yatağında bir böcek olarak bulur bu salt bir değişim değil fakat "başkalaşım"dır. O insanlığını koruyarak değişim geçirmemiş ;artık farklı bir canlı türü olmuştur. Dönüşüm, hiyerarşi ve otorite düşüncesiyle temellenen, bu amaçla sözü edilen düşünceyi önce aile kurumu içerisinde odaklaştıran toplum içerisindeki bireyin tragedyasıdır. Gregor "dönüştüğü" güne değin çeşitli kölelikler içerisinde yaşamış bir toplum parçasıdır ;işyerinde köledir;aile çevresinde köledir ve zincirleri içerisinde uslu oturduğu sürece de benimsenip sevilir. Başkaldırısı bilinçaltında başlar;bu bilinçaltı, kendine uygun biçimi yaratır: Gregor'un böceğe dönüşmesi, gerçekte artık başkalaşmasıdır. Böceğe dönüştüğü andan başlayarak, toplumun ve ailesinin ona ilişkin - onu tutsak kılan-beklentileri, artık sonuçsuz kalmaya yargılıdır;böceğin iğrençliği, çizgisi sürüyle uyuşmayan bağımsız bireyin iticiliğiyle özdeştir. Anlatıda toplumu simgeleyen aile, önceleri ümidini yitirmez;yeni Gregor'a hareket alanı sağlayabilmek için, odasının biraz boşaltılması gerektiğini düşünür. Ama anne buna karşı çıkar ve ilginç olan, karşı çıkış gerekçesidir: "Bence en iyisi, odayı eskiden nasıl idiyse aynen öyle korumayı çalışmamızdır,böylece Gregor yine aramıza döndüğünde herşeyi eskisi gibi bulur, arada olup bitenleri unutması da o ölçüde kolaylaşır." Annesinin bu sözlerine göre, Gregor'un sürüye dönebilmek için böceklikten çıkması ve sürüye yeniden ayak uydurabilmesi için böcek olduğu dönemi unutması gerekir. O zmn yine anne ve babasına uyabilecek ve içinde yaşadığı topluma yeniden" hizmet "edebilecektir. Ancak eserin sonunda Gregor'un" insan" olmasından artık ümidini kesen ailesi, Gregor'u gözden çıkarmışlardır. Gregor yaşamanın anlamsız olduğuna kanaat getirir.
Reklam
Başlarda kişisel gelişim üzerine yazılmış bir eser olduğunu düşünmüştüm. Yanılgıya uğradım, güzel bir yanılgıydı,beni oldukça şaşırttı. Fugui; gençlik yıllarında aile servetini kumarda çarçur edip tüketir ancak uzun hayatının ona neler sunacağından habersizdir. Uzun hayatında birçok savaş ve ölüme tanık olur. Etrafındaki sevdiklerini bir bir kaybeder ve hikayesinin sonunda hayatla baş başa kalır, yalnızlığına eşlik eden ve kendine benzettiği yaşlı öküzüyle.. Kitabın akışı; yıllar sonra, Fugui'nın, yaşlı öküzüyle tarlasını sürerken tanıştığı bir yabancıya hayatından söz etmesiyle başlar. Fugui, kendisiyle birlikte altı insanın hayatını, kaderin sürprizlerini, yaşamın acılarını ve sevinçlerini anlatır. Yaşamın her şeyi kapsaması gibi, Yaşamak da hayatı olduğu gibi kucaklar. Doğumlar ve ölümleri, mutsuzlukları ve umutlarıyla.. Romanı okurken; okur, bir hayat öyküsü okumamış da sanki böylesi bir hayat yaşamış gibi olacak diye düşünüyorum. İyi okumalar
Geceye bir inceleme bırakalım bakalımm:)) İyi Okumalar..1000k
İçimizdeki şeytan..Henüz kitabı okumadan, yazarın; az çok "İçimizdeki Şeytan" betimlemesiyle neyi ifade etmeye çalıştığı hakkında aşağı yukarı bir tahminde bulunmuştum. Konservatuvar öğrencisi Macide, vapurda şans eseri Macide'ye yakınlık hisseden Ömer, bu hikayede nerede yer aldığı belli olmayan Macide'nin konservatuvardaki öğretmeni ve aynı zamanda Macide'ye içten içe ilgi duyan daha da fazlası aynı zamanda da Ömer'in yakın arkadaşı olan Bedri..Ömer Macide'ye açılır ve Macide bir anda kendini Ömer'le kurduğu hayatın içinde bulur. Ancak işler ilerleyen zamanlarda başta olduğu gibi güzel ve tozpembe gitmez
Ve.. İçimizdeki Şeytan;
İnsan, isteyip istemediğini doğru dürüst bilmediği, fakat neticesi aleyhine çıkarsa istemediğini iddia ettiği bu nevi söz ve fiillerinin daimi bir mesulünü bulmuştu : Buna içimdeki şeytan diyordu; müdafaasını üzerine almaktan korktuğu bütün hareketleri ona yüklüyor ve kendi suratına tüküreceği yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsini şefkat ve ihtimama layık görüyordu. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu insanın gururunun, salaklığının uydurmasıydı.. İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu.. İçimizde şeytan yok.. İçimizde aciz var.. Tembellik var.. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey:hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var. Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinleriyle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettikleri biçare iradeleriyle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildikleri zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyordu. İyi okumalar..
muhteşem bir eser..2023 Okuma Raporları
Yakmak Bir Zevktir.. İşte Fahrenheit 451 ve işte muhteşem bir distopik eser daha. Bradbury, Fahrenheit 451'de gerçekliği alt üst eder. Yangın söndürdüğüne aşina olduğumuz itfaiyeciler eserde yangın çıkaran aktörler olarak nitelik değiştirmiş durumda. Montag, işini seven bir itfaiyecidir. Televizyonun ve teknolojinin hüküm sürdüğü bu karanlık dünyada okuma eylemi yok olmaya yüz tutarken itfaiyeciler yasadışı olan üretimlerin en tehlikesini yakmaktadır:Kitaplar... Montag, yeni komşusu Clarisse'le tanışana dek yaptığı işi ve yaşamakta olduğu hayatı hiç sorgulamamaktadır. Clarisse'le tanıştıktan sonra gözlerindeki perde açılır ve tüm hayatı değişmeye başlar. Kitapların değerini anlamaya başlayan Montag, hayatının bundan sonraki sürecinde artık tüm bildiklerini sorgulayacaktır. İnsanların, uğruna canlarını feda etmeyi göze aldıkları bu kitapların içinde ne vardı? Gerçeklerin farkına varınca bu karanlık, kitapsız, bilgisiz toplumda yaşamak artık mümkün değildi.. Kitapta beni oldukça etkileyen detay ise; kitabın ismindeki derin anlamdır.. 451 Fahrenheit, kitabın yanma ısısıdır. Yazar uzun araştırmalar sonunda kitabın içeriğiyle muhteşem bir uyum/bütünlük sağlayan bu ismi kullanmıştır. Bradbury, ayrıca Ekran(sinema televizyon, bilgisayar) Çağı'nın okumayı sona erdirebileceğini elli yıl önceden görecek kadar öngörü sahibidir. Tek kelimeyle muhteşem bir eser. İyi Okumalar..
Günün ilk saatlerinde bir incelemeyle güne başlayalım. Eser okumadan önce ismine oldukça aşina olduğum, heyecanla okumaya başladığım ancak beklentilerimi tam olarak karşılamadığını söyleyebileceğim bir eserdi. Kitabın soru cevap şeklinde ilerlemesi beni oldukça sıktı. Ayrıca bana göre İlber Ortaylı'ya yöneltilen birçok sorunun da gereksiz ayrıntı içerdiğini düşünüyorum. Evet eserin içerisinde altını çizdiğim benimsenmesi gereken çok öneri var ama dediğim gibi beni okurken oldukça sıktı ve bitirmekte zorlandım. İyi okumalar..
Reklam