Birbirini tekrarlayan günlerin yaslı boğuntusunda nedir aradıkları insanların? Bu koşuşturmada, bin telaşla herkes birileriyle bir mutluluk düşü kuruyor; o düşle ıslanıyor, o düşle uyuyup uyanıyorlar; sonra düşleri yakıyor günler. Bu kez yeni bir düş daha kuruyorlar; sonra bir daha. Bütün düşleri yakıyor günler!
Güz yağmurlarına açtım penceremi.
Bir elimi duvaklı güzelliğe uzattım,
çocukluğumda bir elim.
Açın sayfalarını bir bir anılarımın;
eski bir kazak gibi
giydirin çocukluğumu...