zeynep
@larozaenflorece
ben edebiyattan ibaretim.
181 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
En yakın arkadaşım, canım Zeynep sayesinde kitaplığıma şüphesiz düşünmeden eklediğim bir kitap oldu. Daha önce Küçük Yuvarlak Taşlar’ı okumuş bizim evin bir yanması olduğunu görünce çok etkilenmiştim. Bu kitabı da aynı beklenti içinde alıp yanılmadığı görerek okudum. Bana yine aynı samimiyette, tanıdık geldi. Sanki Handan yanımdan geçerken yüzü parıldayan o kadındı. Selim, Aliye, Selma, teyze kedi Latife hepsini tanıyordum hayatın bir yerlerinden. Hepsini görmüş, yolda geçerken kafa selamı vermiş, başını okşamıştım o kedinin. Böylesine günlük hayatın bir yansıması olan bir öykü kitabı okumak isteyen herkese ilk tavsiyelerim arasındadır. Temiz bir üslup, karakterler çok iyi yansıtılmış ve dahası duygular çok ince işlenmiş. Hiçbir ayrıntı atlanmadan, sakince anlatılmış. Beklentisiz ama derin. Gürültüsüz bir kitaptı. Biraz dinlenmek adına harika bir kaçış yoluydu benim için. Başta Melisa Kesmez, sonrasında Zeynep’e çok teşekkür ederim. Okuyacak olan herkese umarım harika bir yolculuk olur, benim hikayeme benziyor diyebilirsiniz. Başımıza gelen hiçbir sevinç, üzüntü yahut ne olursa olsun yalnız değiliz yaşarken. Evimizin adresleri farklı olsa bile pencere yine biraz nefes alırım umuduyla açılıyormuş. Benzer hayatlarımız ve ortak acılarımız varmış. Bunu bana tekrar hatırlattığı için bu güzel kitabı hep en güzel şekilde saklayacağım. İyi okumalar.
zeynep
melisa kesmez'in kalemi ruhumuzu yansıtıyor adeta. küçük yuvarlak taşlar ile tanıştım, sonrasında nohut oda ile içimi ısıtmaya devam ettim. her iki kitabını da okurken sude'yi, yani seni düşünerek okudum. çokça senin, benim hikâyeme rastladım. umarım kalbin gün geçtikçe büyür güzel dostum, birbirimize hep böyle nice kitaplar okutalım.
Reklam
Erkeklerin öyle bir bakışları, öyle bir gülüşleri, ellerini kaldırışları, hülasa kadınlara öyle bir muamele edişleri var ki... Kendilerine ne kadar fazla ve ne kadar aptalca güvendiklerini fark etmemek için kör olmak lazım. Herhangi bir şekilde talepleri reddedildiği zaman düştükleri şaşkınlığı görmek, küstahça gururlarını anlamak için kâfidir. Kendilerini daima bir avcı, bizi zavallı birer av olarak düşünmekten asla vazgeçmiyorlar. Bizim vazifemiz sadece tâbi olmak, itaat etmek, istenilen şeyleri vermek... Biz istemeyiz, kendiliğimizden bir şey veremeyiz... Ben bu ahmakça ve küstahça erkek gururundan tiksiniyorum.
ölümsüzlüğü arayan gılgamış isimli okura yanıt verildi
zeynep
Az önce fark ettim ve düzelttim efendim, uyarınız için teşekkürler..