zeynep

zeynep
@larozaenflorece
ben edebiyattan ibaretim.
Herkes o kadar birbirinin aynısı ki, gelenler gidenleri ya da gidenler gelenleri aratmıyor. Galiba bu yüzden kalabalığın yalnızlıktan bir farkı yok.
Sayfa 28·Kitabı okudu
Öykü
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tanımadığım bir şeyler çalıyor. Hoşuma gidiyor. Çünkü artık sırf tanıdık geldiği için izleyemediğim filmler, bakamadığım fotoğraflar, dinleyemediğim şarkılar var. Eskiden yoktu. Temas ettikçe hepsi anlamlarının ötesinde başka anlamlara bürünüyorlar.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Öykü
Kendime vereceğim bir iyi, bir de kötü haberim var. Kötü haber: Hayatımda hiçbir şey hayal ettiğim kadar iyi olmayacak. İyi haber: Hayatımda hiçbir şey hayal ettiğim kadar kötü de olmayacak. Ne harikayım ne berbat. Kibrit kutularının sırtındaki kelimeyim ben: Vasat.
Sayfa 24·Kitabı okudu
Öykü
Melda arkasına yaslandı; fallara inanan bir başka Melda’nın içinden, elindeki fincanın dibine baktı. Orada, birbirine karışan yollar, üst üste yığılmış insanlar, köklerinden kurtulmuş ağaçlar gördü. Bir tek kendisi yoktu. Kendisi dediği varlığın kaç yıldır ortalarda olmadığını düşündü, bir cevap bulamadı. Kimbilir nerede, hangi umudun peşinde kaybolmuştu.
Sayfa 18·Kitabı okudu
Öykü
Emel’in yokluğu öyle ağırdı ki, şu hayatta inandığım ya da keyif aldığım her şey birer oyalanmaya dönüştü.
Sayfa 15·Kitabı okudu
Öykü