Her gününün ortasında kararmış, kurumuş bir ağaç var. Sağına doğru tek bir dal uzatmış tek kollu korkuluk gibi, o da bu dala tutunuyor. Sürekli yağmur çiselediğinden dal kaygan. Fakat tüm yorgunluğuna rağmen tutunuyor çünkü altında dipsiz bir kuyu var. Kuyuya düşmekten korktuğu için dalı bırakamıyor ama bir gün bırakacağının, bırakmak zorunda kalacağının farkında; gücü tükenmek üzere. Her hafta parmakları biraz daha aralanıyor.