Lavi
@lavi_889
342 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
yazarın vejetaryen kitabını severek okuduğumu hatırladığım için bu kitaba da büyük bir beklenti ile başladım ancak kitabı okurken çok zorlandım. bende mi bir sorun vardı yoksa kitapta mı anlamadım. belki de konusu benim için ilgi çekici değildi, bana göre değildi ya da okumam için doğru zaman değildi. ama yine de diğer kitaplarına şans vermeyi düşünüyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
harika bir çizgi romandı. olaylar hiç beklemediğim şekilde son buldu 1. cildi okurken daha farklı olacağını düşünmüştüm ama sonundan çok memnun kaldım. 3 cilt hızlıca bitiverdi günümüzü güzelleştirdi iyi ki okudum.
30 yaşına gelmiş annesinin alt katında yaşayan ve hayatıyla ne yaptığını bilmeyen Vincent'ın hikayesi. çizgi roman toplamda 3 ciltten oluşuyor ve giriş olarak 1. cilde bayıldım. karakterler oldukça hoşuma gitti. çizimler de çok güzel çok tatlı ancak yazı tipi birazcık okumamı zorlaştırdı. diğer ciltleri de okuyacağım hemen.
"eileen merdivenin tepesinden aşağı, alice ise yukarı bakıyordu, yüzleri tedirgin, ürkek, kederliydi, her biri öbürünün sönük bir aynası gibiydi; saniyeler geçerken karşılıklı, solgun, asılı durdular."
herhangi bir önyargım olmadan başladığım bir kitaptı ve yazardan da okuduğum ilk kitap. başlarda kitaba ısınmakta biraz zorlandım bu da okumamı zorlaştırdı ama devamında gerçekten kendini sevdirmeyi başardı. okumak için çok fazla vaktim olmaması nedeniyle uzun bir zamana yaymak zorunda kaldım okuyamadığım zamanlarda da kitabı hep özledim. çünkü karakterlerde kendimi bulduğum çok fazla şey vardı. sadece yaşamak isteyen, hayatlarını yoluna sokmak isteyen, sevilmek ve sevmek isteyen birkaç insan.. her insan gibi. onların bu sıradanlığını okumak bana kendimi çok iyi hissettirdi. özellikle kitabın sonlarını daha çok sevdim yüzümde bir gülümseme ile bitirdim.
"benim de kendim için hayalini kurduğum hayat bu değildi. ama sahip olduğum hayat, elimdeki tek hayat bu."
"artık sesini duyamayacağım. olduğum kadını, bir zamanlar olduğum çocukla bir araya getiren onun sesi, sözleri, elleri, tavırları gülüşü ve yürüyüşüydü. geldiğim dünyayla aramdaki son bağ da koptu."
annie ernaux bu kitapta annesini gayet yalın ama etkileyici bir şekilde anlatmış. kitap kısacık olmasına rağmen oldukça yoğundu. sonlarına doğru gözyaşlarımı tutamadım ve ağlayarak bitirdim. okuduğum ilk kitabıydı ve muhtemelen diğer kitaplarını da okuyacağım.
