Önceleri elinden tutularak yürütülen bebek, zaman geçtikçe elinden tutulmasını istemez; eli tutulmadan, kendi başına yürümek ister. Kendi başına yürürken ana baba bir duvarın veya ağacın arkasına saklansa, geri dönüp bakan çocuk ana babayı göremezse ağlar. Dikkat edin, çocuk hem eli bırakılmadığında ağlar hem de ana babayı göremediğinde! Çocuk, davranışıyla şu mesajı veriyor: "Elimden tutma, ama orada dur, bana bak! Beni yalnız bırakma!"
Hayatının bütün bu izleri sanki ona sarılmış şöyle diyordu: "Hayır, bizi bırakıp gitmeyeceksin, başka birisi olmayacaksın, nasılsan öyle kalacaksın: Kuşkularınla, kendinden sonsuz hoşnutsuzluğunla, sonuçsuz kalan kendini düzeltme denemelerinle, yaşadığın düşlerle ve senin için olanaksız, sana nasip olmayacak bir mutluluk beklentisiyle."