Burcu
@lburcul
lisans | matematik
İstanbul benim cânım;
Vatanım da vatanım...
35 okur puanıTemmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendimi zamanın kirinden arınmış görmüyorum. Biliyorum ki, vâdemi doldurmak için attığım her adım, günah çeteleme bir çizik daha ekleyebilir. Biliyorum ki, herşeyin istikametini terkettiği bir gün, benim için de karanlık bir gündür. Direnemediğim, eksiltemediğim, başedemediğim günahlarım olduğunu, hayatımın her gün biraz daha ellerimden çözüldüğünü, hergün biraz daha "bir başkası" olarak köşeye sıkıştırıldığımı itiraf ediyor, suyun akış yönüne bu kadarcık da olsa direnebildiğim için yine Rabbime şükrediyorum.
Sayfa 38
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ben bir müslümanım. Yaşadığım "zaman"da, bunun bir "ayrıcalık" olduğunu biliyorum. Sınırların gittikçe genişleten kirlilikten kaçacağım bir sığınak lütfettiği için Rabbime şükrediyorum. Eli kanlı bir yüzyılda, her yeni güne biraz daha buruk girmenin savunmasını kendime karşı bile yapamıyorum. O eski zamanları, gittikçe büyüyen bir hasretle arıyorum.
Daha küçük bir çocukken ailemin bana sunduğu inanç zeminini, o güvenlik alanını, o kutlu ülkeyi bir minnet sebebi sayıyorum. Ama yutkunarak akşamları bekleyen o çocuk sabrını, havaya sinen o farklı kokuyu özlemeden de edemiyorum.
Ben bir müslümanım. Etrafımda da inançlı insanlar var. Geçen yılların aramızdaki birşeyleri eksilttiğini, günlerin o eski günler olmadığını görmenin derin hüznünü yaşıyorum. Güvenlik ve erdemi bir eski zaman masalı olarak anlatmaktan hücrelerime kadar sıkılıyorum. Bir müslüman olarak, Allah'a inanan insanların birbirleri için de güvenli sığınaklar olabilmelerini diliyorum yeniden...
Sayfa 37
Herkes beni keyfi yerinde, daima gülen biri sanır.
Güle bakıyorum, hayat bana daha kolay görünüyor.
Solduğu zaman ne yapacağım?
Devamlı akan su durduğunda serinliği özlenir, yanan ışık söndüğünde aydınlık özlenir ve insan karısını kaybettiğinde de onu ne kadar çok sevdiğini anlar. Anlayabilmek için en kötüsünün başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Sen gitmeden önce mutlu muydum? Büyük bir acıdan sonra insanın daha önce her şey hep çok iyiydi diye düşünme eğilimi vardır. Her şey hep çok iyi değildi, daha iyiydi sadece.