"Dünyam ki açık bir pencere lakin geçmek için çok yorgunum. Pencereden bakan biri ki yanan biridir ve ben yanıklarımdan yorulmuşum. Yarınların yorgunuyum. Şafak yorgunuyum. Bıktım bu oyunlardan yarınların yorgunuyum. Şafak yorgunuyum. Sayat Nova der ki :Benim derdim, kederim kıyaslanamaz."
-Pajanov /Sayat Nova
Kürtler ekmeği çok sever, hiçbir öğünü ekmeksiz yiyemezler. Halk edebiyatında yer edinen bu gelenek Kürt şair Arjan Arı şiirinde de beliriyor , ''Nanê min î tu!'' sen benim ekmeğimsin.
Nan - ekmek, kendi içinde öğün anlamı da taşıyor mesela "Te nan xwariye?" yemek yedin mi ya da 'were nan bixwe' gel yemek ye anlamına geliyor . Dolayısıyla ekmek ve yemek ayrılmaz bir bütün olarak görünüyor.